Ο βιολογικός πόλεμος δεν είναι πλέον σενάριο επιστημονικής φαντασίας

Μια βιολογική απειλή δεν χρειάζεται να είναι ορατή για να προκαλέσει παγκόσμια αναστάτωση.

Η πρόοδος της βιοτεχνολογίας, η αυξανόμενη δυνατότητα χειραγώγησης παθογόνων και η ύπαρξη εργαστηρίων υψηλής βιοασφάλειας δημιουργούν νέα δεδομένα, αλλά και νέους κινδύνους.

Το ενδεχόμενο μιας σοβαρής βιολογικής κρίσης, είτε από ατύχημα είτε από εσκεμμένη ενέργεια, δεν ανήκει πλέον μόνο στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.

Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο, διαβάζεται σαν θρίλερ, όπως γράφει ο Τόμας Τζέφρις, Καθηγητής Μικροβιολογίας, σε ένα άρθρο του στο The Conversation.

Αφηγείται την ιστορία ενός υποθετικού αλλά ρεαλιστικού παθογόνου, σχεδιασμένου να προκαλέσει τη μέγιστη καταστροφή, το οποίο διαρρέει από ένα ερευνητικό εργαστήριο.

Το υποθετικό σενάριο της Τζέικομπσεν ξετυλίγεται μέρα με τη μέρα σε όλο τον κόσμο.

Η οπτική γωνία εναλλάσσεται μεταξύ εργαστηρίων, καταφυγίων, δρόμων πόλεων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Η δομή της αφήγησης κρατά τον αναγνώστη προσκολλημένο στις σελίδες, καθώς βιώνει τον τρόμο που ακολουθεί.

Όμως, το πλεονέκτημα του βιβλίου είναι οι πηγές του. Βασίζεται σε συνεντεύξεις με πρώην στρατιωτικούς και κυβερνητικούς εμπειρογνώμονες, Ρώσους μηχανικούς βιολογικών όπλων που αποστάτησαν, και ακόμη και με τον διευθύνοντα σύμβουλο της OpenAI, Σαμ Άλτμαν.

Αυτές προσδίδουν αξιοπιστία σε μια ιστορία που, αλλιώς, θα ήταν υπερβολικά τρομακτική για να θεωρηθεί ρεαλιστική.