Θέουτα: η δεξιά εργαλειοποιεί τη μεταναστευτική κρίση για να ρίξει την κυβέρνηση σάντσεθ
Η μεταναστευτική κρίση στη Θέουτα έχει λάβει πλέον διαστάσεις μείζονος κοινωνικού και πολιτικού ζητήματος, το οποίο η ισπανική δεξιά εργαλειοποιεί ανοιχτά με στόχο την αποσταθεροποίηση και τελικά την πτώση της σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Πέδρο Σάντσεθ.
Ωστόσο, αναλυτές και οργανώσεις της αριστεράς επισημαίνουν ότι, μολονότι το Μαρόκο φέρει τεράστια ευθύνη για την πυροδότηση της κρίσης, οι βαθύτερες αιτίες εδράζονται στις ευρύτερες δυτικές πολιτικές και στο ίδιο το διεθνές οικονομικό σύστημα.
Η αιφνίδια εισροή περίπου 70.000 Μαροκινών και υποσαχάριων μεταναστών στις 30 και 31 Ιουλίου, οι οποίοι διέσχισαν κολυμπώντας τα σύνορα υπό το απαθές βλέμμα της μαροκινής αστυνομίας, δεν ήταν σε καμία περίπτωση ένα τυχαίο γεγονός. Οι υποψίες στρέφονται ευλόγως προς το καθεστώς του βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ΄, το οποίο έχει μακρά ιστορία χρήσης του μεταναστευτικού ως εργαλείου διπλωματικού εκβιασμού.
Πρόκειται, σύμφωνα με επικριτές της δεξιάς, για μια κυνική συγκάλυψη της πραγματικότητας. Το 99% των μεταναστών που νομιμοποιήθηκαν πρόσφατα είχαν ήδη εισέλθει στην Ισπανία μέσω αεροδρομίων ή χερσαίων συνόρων, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της ισπανικής οικονομίας. Είναι εργαζόμενοι που υφίστανται ακραία εκμετάλλευση, παράγοντας πλούτο από τον οποίο επωφελούνται οι εργοδότες χωρίς να αποδίδουν τα ανάλογα στα κρατικά ταμεία.
Ωστόσο, η ίδια η ισπανική κυβέρνηση δείχνει να εγκλωβίζεται. Στην προσπάθειά της να διαφυλάξει τις προσοδοφόρες εμπορικές σχέσεις με το Μαρόκο (ύψους 22 δισ. ευρώ), αρνείται να επιρρίψει δημόσια ευθύνες στο Ραμπάτ. Η απομόνωση του Σάντσεθ επιτείνεται από τη στάση του Βασιλιά Φελίπε ΣΤ’, ο οποίος φέρεται να αρνήθηκε να επικοινωνήσει άμεσα με τον Μοχάμεντ ΣΤ’ επικαλούμενος δικές του προϋποθέσεις, αλλά και από τις ενδοκυβερνητικές τριβές. Η υπουργός Άμυνας, Μαργαρίτα Ρόμπλες, επιχείρησε να αποποιηθεί τις ευθύνες της, υποστηρίζοντας ότι οι μυστικές υπηρεσίες (CNI) είχαν προειδοποιήσει τον υπουργό Εσωτερικών πριν από την κρίση, ισχυρισμός που η κυβέρνηση διέψευσε, αναδεικνύοντας ένα σοβαρό εσωτερικό ρήγμα.
Αυτή τη στιγμή, περίπου 5.000 μετανάστες, ανάμεσά τους 1.500 ανήλικοι, παραμένουν στη Θέουτα.
Η ισχύουσα νομοθεσία απαγορεύει τις ομαδικές απελάσεις, επιβάλλοντας την εξατομικευμένη εξέταση των αιτημάτων ασύλου.
Παρότι τον Αύγουστο πολλοί κάτοικοι των φτωχότερων συνοικιών της Θέουτα προσέφεραν εθελοντικά τρόφιμα και έδιωξαν γνωστούς ακροδεξιούς ταραχοποιούς, η κόπωση έχει αρχίσει να κυριαρχεί.
Ακραία στοιχεία, ενισχυμένα από φασιστικές ομάδες της ενδοχώρας, έχουν προχωρήσει σε οργανωμένες επιθέσεις, καίγοντας τα καταλύματα των μεταναστών και εμποδίζοντας τη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας.
Για την εκτόνωση της κατάστασης, η μοναδική άμεση λύση είναι η αναλογική κατανομή των 5.000 μεταναστών στις 17 αυτόνομες κοινότητες της Ισπανίας. Δεδομένου όμως ότι οι 12 από αυτές ελέγχονται από το Λαϊκό Κόμμα (PP), συχνά με τη στήριξη του ακροδεξιού Vox, η προοπτική αυτή μπλοκάρεται. Η δεξιά, όπως φάνηκε και από τις κινητοποιήσεις που συγκάλεσε στις 2 Σεπτεμβρίου σε μεγάλες πόλεις της χώρας, επενδύει στην κοινωνική αναταραχή ως μοχλό πίεσης.
