Τεράστιες ηλιακές εκλάμψεις έριξαν τις ραδιοεπικοινωνίες σε πολλές περιοχές της γης

Και οι δύο εκρήξεις προήλθαν από μια περιοχή ηλιακών κηλίδων στο δυτικό χείλος του ήλιου, γνωστή ως AR4419. Η πρώτη ηλιακή έκλαμψη κορυφώθηκε στις 23 Απριλίου στις 9:07 μ.μ. EDT, ενώ ακολούθησε η δεύτερη στις 24 Απριλίου στις 4:14 π.μ. EDT. Σύμφωνα με τον φυσικό ηλιακής δραστηριότητας Ράιαν Φρεντς, πρόκειται για τις ισχυρότερες ηλιακές εκλάμψεις που έχουν καταγραφεί εδώ και 78 ημέρες.

Οι εκπομπές ακτινοβολίας από τις εκλάμψεις προκάλεσαν ισχυρές διακοπές των ραδιοεπικοινωνιών στην πλευρά της Γης που λουζόταν από το φως του ήλιου — η πρώτη επηρέασε περιοχές του Ειρηνικού Ωκεανού και της Αυστραλίας, και η δεύτερη την Ανατολική Ασία.

Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ισχυρές εκρήξεις από τον ήλιο που απελευθερώνουν έντονες ριπές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με την ταχύτητα του φωτός, συμπεριλαμβανομένων των ακτίνων Χ και του υπεριώδους φωτός. Ταξινομούνται ανάλογα με την ισχύ τους σε πέντε κατηγορίες, A, B, C, M και X, με κάθε γράμμα να αντιπροσωπεύει 10πλάσια αύξηση στην ένταση, και τις εκλάμψεις X να είναι οι πιο ισχυρές από όλες.

Όταν η ακτινοβολία από μια ηλιακή έκλαμψη φτάνει στη Γη, ιονίζει την ανώτερη ατμόσφαιρα (ιονόσφαιρα), γεγονός που μπορεί να διαταράξει τις ραδιοεπικοινωνίες βραχέων κυμάτων.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα ραδιοκύματα υψηλής συχνότητας μπορούν να ταξιδέψουν σε μεγάλες αποστάσεις αναπηδώντας στα ανώτερα στρώματα της ιονόσφαιρας. Όμως, κατά τη διάρκεια μιας ισχυρής ηλιακής έκλαμψης, τα κατώτερα στρώματα ιονίζονται πολύ περισσότερο από το κανονικό, δημιουργώντας ένα πυκνότερο περιβάλλον. Εκεί, τα ραδιοκύματα είναι πιο πιθανό να συγκρουστούν με φορτισμένα σωματίδια και να χάσουν ενέργεια. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με την αμερικανική υπηρεσία NOAA, είναι τα σήματα να εξασθενούν, να παραμορφώνονται ή να απορροφώνται πλήρως, οδηγώντας σε μπλακ άουτ στα βραχέα κύματα.