Ο ερντογάν, η απόπειρα πραξικοπήματος και η «νέα τουρκία»

Καθώς το βράδυ της 15ης Ιουλίου του 2016 στρατιώτες και τανκς απέκλειαν γέφυρες στον Βόσπορο, στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης, και μαχητικά αεροσκάφη F-16 πραγματοποιούσαν χαμηλές πτήσεις πάνω από την Άγκυρα, ενώ ακούγονταν πυροβολισμοί κοντά στο Γενικό Επιτελείο Στρατού, δυτικοί διπλωμάτες ή ακόμη και οι Αμερικανοί στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ δήλωναν πλήρη άγνοια για τα όσα δραματικά συνέβαιναν στην Τουρκία.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτοί που γνώριζαν τα σχέδια των επίδοξων πραξικοπηματιών ήταν η τουρκική κυβέρνηση και οι εθνικές υπηρεσίες ασφαλείας.

Είχαν διαρρεύσει ώρες πριν από την εκδήλωση του επιχειρούμενου στρατιωτικού πραξικοπήματος, όπως αναφέρεται δικαστικές καταθέσεις, δημόσιες δηλώσεις και το πόρισμα της ειδικής εξεταστικής επιτροπής που συγκρότησε μετέπειτα η τουρκική Εθνοσυνέλευση για τη διερεύνηση των γεγονότων της 15ης Ιουλίου.

Οι μετέπειτα εξελίξεις κατέδειξαν ότι τα κυβερνητικά σχέδια ήταν πολύ ευρύτερα, με ένα διαρκές πογκρόμ, με προγραφές.

Είναι κάτι που ο Ερντογάν προσπαθούσε να πετύχει με το που εξελέγη πρώτη φορά στην προεδρία, το 2014.

Τελικά το κατάφερε ούτε ένα χρόνο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, με το συνταγματικό δημοψήφισμα του 2017.

Αποτέλεσε το θεσμικό επιστέγασμα των μαζικών διώξεων που ακολούθησαν τα γεγονότα του 2016.

Η δικαστική εξουσία -που περί τα μέσα της περασμένης δεκαετίας ερευνούσε υποθέσεις διαφθοράς μελών του AKP και της κυβέρνησης Ερντογάν- πλέον πρωτοστατεί στις διώξεις πολιτικών αντιπάλων του προέδρου.

Άρχισε από το φιλοκουρδικό-αριστερό κόμμα HDP, που του είχε στερήσει την αυτοδυναμία στις εκλογές του 2015 και τον ανάγκασε να προκηρύξει δεύτερες μέσα στην ίδια χρονιά για να την ανακτήσει, προβαλλόμενος ως ο μοναδικός παράγοντας σταθερότητας μέσα στο χάος που είχε προκληθεί στο μεσοδιάστημα από την κατάρρευση της εκεχειρίας με το PKK.

Τώρα υπερθεματίζει με τον δικαστικό κατακερματισμό και τις διώξεις στελεχών του κεμαλικού κόμματος CHP της αξιωματικής αντιπολίτευσης.