Η ευρώπη χωρίς σπίτια: το μεγάλο δίλημμα των κατασκευών και της πράσινης μετάβασης

Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή στεγαστική κρίση, καθώς η προσφορά κατοικιών αδυνατεί να καλύψει τη ζήτηση σε πολλές χώρες.

Την ίδια στιγμή, η ανάγκη για μείωση των εκπομπών άνθρακα και η δημογραφική συρρίκνωση σε ορισμένες περιοχές έχουν ανοίξει μια έντονη συζήτηση σχετικά με το μέλλον του κατασκευαστικού κλάδου.

Μπορεί η ανακαίνιση του υπάρχοντος κτιριακού αποθέματος να υποκαταστήσει πλήρως τις νέες κατασκευές; Ή μήπως η διακοπή της οικοδομικής δραστηριότητας θα επιδείνωνε το πρόβλημα;

Σύμφωνα με κορυφαίους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής αγοράς ακινήτων και των κατασκευών, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: η Ευρώπη δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη στεγαστική κρίση χωρίς νέες κατοικίες.

Τα τελευταία χρόνια κερδίζει έδαφος η άποψη ότι η Ευρώπη θα πρέπει να περιορίσει δραστικά τις νέες οικοδομές και να επικεντρωθεί στην ανακαίνιση των υφιστάμενων κτιρίων, σύμφωνα με το euractiv.

Οι υποστηρικτές αυτής της προσέγγισης επισημαίνουν ότι η παραγωγή νέων δομικών υλικών έχει σημαντικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, ενώ η γήρανση και η μείωση του πληθυσμού σε αρκετές χώρες περιορίζουν θεωρητικά την ανάγκη για επιπλέον κατοικίες.

Ωστόσο, ο Frank Hovorka, διευθυντής τεχνικών θεμάτων και καινοτομίας στη Γαλλική Ομοσπονδία Ακινήτων (FPI), υποστήριξε ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.

Μιλώντας σε εργαστήριο της Construction Products Europe στις Βρυξέλλες, παρουσίασε σενάρια που βασίζονται στους κλιματικούς στόχους της Γαλλίας για το 2050.

Τα μοντέλα αυτά δείχνουν ότι υπάρχουν δύο θεωρητικά βιώσιμες διαδρομές για την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων: είτε η πλήρης παύση των νέων κατασκευών είτε η συνέχιση της οικοδομικής δραστηριότητας με ρυθμό περίπου 400.000 νέων κατοικιών ετησίως.

Με άλλα λόγια, η επίτευξη των κλιματικών στόχων δεν προϋποθέτει απαραίτητα τη διακοπή των νέων έργων, εφόσον αυτά σχεδιάζονται και υλοποιούνται με βιώσιμο τρόπο.