Η ευρώπη στο σταυροδρόμι των υπερδυνάμεων: ποια είναι η θέση της εε ανάμεσα σε ηπα, κίνα και ρωσία

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα και η Ρωσία αναδεικνύονται ως οι τρεις βασικοί πόλοι ενός ολοένα πιο ανταγωνιστικού διεθνούς συστήματος.

Στο κέντρο αυτής της έντασης βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία συχνά αντιμετωπίζεται όχι ως ισότιμος παίκτης, αλλά ως χώρος με περιορισμένη στρατηγική αυτονομία.

Οι ηγέτες Ντόναλντ Τραμπ, Σι Τζινπινγκ και Βλαντίμιρ Πούτιν συμβολίζουν διαφορετικά μοντέλα ισχύος, αλλά συγκλίνουν σε μια κοινή αντίληψη: ότι η πολιτική καθορίζεται πρωτίστως από τη δύναμη και τη δυνατότητα επιβολής της.

Η διεθνής πολιτική επιστρέφει όλο και πιο έντονα σε λογικές σκληρής ισχύος, βάσει το The Economist.

Η Ουάσινγκτον, το Πεκίνο και η Μόσχα προσεγγίζουν τη διεθνή τάξη ως ένα πεδίο ανταγωνισμού όπου οι συσχετισμοί δύναμης καθορίζουν τους κανόνες. Σε αυτό το περιβάλλον, η Ευρώπη συχνά εμφανίζεται εγκλωβισμένη σε διαδικασίες συναίνεσης που, αν και δημοκρατικές, μειώνουν την ταχύτητα αντίδρασής της.

Η ανάγκη συμφωνίας ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ΕΕ δημιουργεί θεσμική βραδύτητα, η οποία σε έναν κόσμο κρίσεων μπορεί να μετατραπεί σε στρατηγικό μειονέκτημα.

Οι μεγάλες δυνάμεις δεν βλέπουν την Ευρώπη ως ενιαίο στρατηγικό υποκείμενο, αλλά ως χώρο επιρροής.

Η οικονομική σχέση της Ευρώπης με την Κίνα, αλλά και η ασφάλεια που παρέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, δημιουργούν ένα πλέγμα αλληλεξαρτήσεων που περιορίζει τα περιθώρια ανεξάρτητης στρατηγικής.

Η Ευρώπη καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα χωρίς να διαθέτει πάντα τα εργαλεία επιβολής που έχουν οι άλλοι παίκτες.

Παράλληλα, η αντιπαράθεση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας εξελίσσεται στον καθοριστικό άξονα της παγκόσμιας οικονομίας.