Ο γολγοθάς των γυναικών από την ουγκάντα προς τη μέση ανατολή
Όπως δείχνουν οι αφίσες στους δρόμους της Καμπάλα, νόμιμα και παράνομα γραφεία εύρεσης εργασίας προσελκύουν γυναίκες από την Ουγκάντα με υποσχέσεις για καλά αμειβόμενη οικιακή εργασία στη Μέση Ανατολή. Παρότι πολλές από αυτές τις υποσχέσεις αποδεικνύονται παγίδες, εξακολουθούν να πείθουν πολλές γυναίκες. Γιατί;
Η μετανάστευση εργατικού δυναμικού από την Ουγκάντα προς τη Μέση Ανατολή έχει αυξηθεί κατακόρυφα από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, με πολλές νέες γυναίκες να ταξιδεύουν για να εργαστούν ως οικιακές βοηθοί.
Οι περισσότερες από αυτές τις θέσεις εργασίας βρίσκονται στο Ομάν, στο Κουβέιτ, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στη Σαουδική Αραβία. Ωστόσο πολλές πέφτουν θύματα σωματικής, σεξουαλικής και ψυχολογικής κακοποίησης, καθώς και περιορισμών στην ελευθερία μετακίνησης.
Παρά το γεγονός ότι δημοσιεύματα για περιπτώσεις εκμετάλλευσης εμφανίζονται τακτικά στα ΜΜΕ της Ουγκάντας και η κυβέρνηση επιχειρεί να ρυθμίσει τη λειτουργία των γραφείων εύρεσης εργασίας, τα αποτελέσματα είναι πενιχρά.
Προκειμένου οι επιστήμονες να κατανοήσουν γιατί μετανάστευσαν και πώς οι εμπειρίες τους στο εξωτερικό επηρέασαν τη ζωή τους όταν επέστρεψαν, πήραν συνεντεύξεις από γυναίκες το διάστημα μεταξύ 2018 και 2022.
Οι γυναίκες της μελέτης συνέδεσαν την απόφασή τους να μεταναστεύσουν στη Μέση Ανατολή με την αποτυχία των ανδρών να ανταποκριθούν στο πρότυπο του οικονομικού παρόχου. Στην Ουγκάντα, ένας γάμος, παραδοσιακά, επισημοποιείται με την καταβολή προίκας από την οικογένεια του άνδρα προς την οικογένεια της γυναίκας. Ωστόσο, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι οι άνδρες δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να καταβάλουν προίκα.
Συνεπώς, πολλές γυναίκες περνούν την ενήλικη ζωή τους με άνδρες να μπαινοβγαίνουν στη ζωή τους, ενώ εκείνες παραμένουν με τα παιδιά τους.
Όπως αναφέρουν στο The Conversation οι συντάκτριες της έρευνας Χάνε Ο. Μόγκενσεν και Τζουλαΐνα Ομπίκα οι γυναίκες θεωρούσαν ότι είχαν πάρει το μέλλον τους στα χέρια τους.
Ορισμένες επέστρεψαν στην πατρίδα τους με αποταμιεύσεις, κάτι που δεν θα μπορούσαν να πετύχουν με έναν μισθό στην Ουγκάντα. Οι απολαβές στη Μέση Ανατολή διαφέρουν σημαντικά, επομένως αποδείχθηκε δύσκολο να προσδιοριστούν ακριβή ποσά. Παράλληλα, στην πατρίδα τους βρίσκονταν αντιμέτωπες με ανταγωνιστικές οικονομικές απαιτήσεις, όπως το να μοιράζονται πόρους με συγγενείς και να προσπαθούν να χτίσουν μια μόνιμη κατοικία για τις ίδιες.
Μέσα από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι στην πολλές γυναίκες είναι επικεφαλής των νοικοκυριών τους, ακόμη και αν ένας άνδρας βρίσκεται περιστασιακά στο σπίτι.
