Οι καύσωνες αφαιρούν έως 0,2 μονάδες από το αεπ της γαλλίας

Η κλιματική κρίση εμφανίζεται πλέον στους εθνικούς λογαριασμούς. Οι διαδοχικοί καύσωνες και η παρατεταμένη ξηρασία αναμένεται να κοστίσουν στη γαλλική οικονομία από 0,1 έως 0,2 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μέσα στο 2026, εξαιτίας κυρίως της μεγάλης υποχώρησης της αγροτικής παραγωγής.

Η οικονομική επίδραση αποτυπώθηκε ήδη στις αναθεωρημένες εκτιμήσεις της γαλλικής στατιστικής υπηρεσίας INSEE. Το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 0,2% το πρώτο τρίμηνο, αντί της αρχικής εκτίμησης για πτώση 0,1%. Κατά το δεύτερο τρίμηνο η οικονομία παρέμεινε στάσιμη, ενώ προηγουμένως είχε υπολογιστεί ανάπτυξη 0,2%.

Οι δύο αναθεωρήσεις συνδέονται, μεταξύ άλλων, με την πολύ μεγαλύτερη από την αναμενόμενη επιδείνωση της γεωργικής παραγωγής. Τα νεότερα στοιχεία αποκάλυψαν ότι η ζέστη και η έλλειψη νερού προκάλεσαν βαθύτερες απώλειες από εκείνες που είχαν υπολογιστεί έως το τέλος Ιουλίου.

Η ξηρασία περιόρισε τη διαθεσιμότητα νερού για άρδευση, ενώ οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες επηρέασαν την ανάπτυξη των φυτών, την παραγωγικότητα των καλλιεργειών και την κτηνοτροφία. Ακόμη και σε αρδευόμενες εκτάσεις, οι νεότερες καλλιέργειες δυσκολεύτηκαν να επιβιώσουν κάτω από παρατεταμένες συνθήκες ακραίας ζέστης.

Οι συνέπειες δεν περιορίζονται στο εισόδημα των αγροτών. Η μικρότερη παραγωγή αυξάνει τις τιμές των τροφίμων, ενισχύει την ανάγκη εισαγωγών και επηρεάζει τις βιομηχανίες επεξεργασίας. Παράλληλα, μειώνει τις εξαγωγικές δυνατότητες μιας χώρας με ισχυρή γεωργική οικονομία.

Η επίδραση μεταδίδεται έτσι από το χωράφι στο σύνολο της οικονομίας. Η νέα επιβάρυνση εμφανίζεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Γαλλία αντιμετωπίζει ήδη ασθενική ανάπτυξη και αυξημένη πίεση για περιορισμό του δημοσιονομικού ελλείμματος. Το υπουργείο Οικονομικών είχε αναθεωρήσει στις αρχές Ιουλίου την πρόβλεψη ανάπτυξης για το 2026 στο 0,7%, πριν ακόμη ενσωματωθούν πλήρως τα νεότερα στοιχεία για τις ζημιές στη γεωργία.

Εάν η επίδραση των καυσώνων αφαιρέσει έως 0,2 μονάδες από την οικονομική δραστηριότητα, κινδυνεύει να περιορίσει σημαντικά ακόμη και αυτή τη χαμηλή επίδοση. Ο Λεσκίρ προειδοποίησε επίσης ότι οι αρνητικές συνέπειες μπορεί να επηρεάσουν και το τρίτο τρίμηνο.

Το γαλλικό παράδειγμα αποκαλύπτει ότι η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί πλέον μακροπρόθεσμο ή αφηρημένο κίνδυνο. Επηρεάζει άμεσα το ΑΕΠ, τα δημόσια έσοδα, τις τιμές των τροφίμων και τις κρατικές δαπάνες.

Η οικονομία χάνει παραγωγή την ίδια στιγμή που το κράτος καλείται να χρηματοδοτήσει αποζημιώσεις, έκτακτη βοήθεια και νέες υποδομές προσαρμογής. Οι ασφαλιστικές εταιρείες αντιμετωπίζουν περισσότερες απαιτήσεις, ενώ οι επιχειρήσεις επιβαρύνονται από τη μειωμένη παραγωγικότητα των εργαζομένων και το αυξημένο ενεργειακό κόστος.

Η προσαρμογή απαιτεί μεγάλες επενδύσεις σε αρδευτικά δίκτυα, αποθήκευση νερού, ανθεκτικότερες καλλιέργειες, προστασία των εργαζομένων και ψύξη των δημόσιων κτιρίων. Το κόστος είναι υψηλό. Το κόστος της αδράνειας, όμως, αρχίζει να αποδεικνύεται ακόμη μεγαλύτερο.