Πιερ βουνς: «είμαστε μια κοινωνία χαμηλού κινδύνου και χαμηλής απόδοσης»
Ο κεντρικός τραπεζίτης, τον οποίο συναντήσαμε σε εκδήλωση του Bruegel, υποστηρίζει ότι βρισκόμαστε σε περίοδο μιας δεύτερης ευρωσκλήρυνσης.
Τα δημοσιονομικά ελλείμματα στην Ευρώπη αυξάνονται. Υπάρχει επίσης το χρέος των 40 τρισ. δολαρίων στις ΗΠΑ. Ποιες οι συνέπειες δεδομένης της συνολικής αστάθειας και αβεβαιότητας;
Τα μαθηματικά είναι αρκετά απλά. Τα επιτόκια είναι υψηλότερα. Τα δημόσια ελλείμματα δεν είναι υπό έλεγχο στις ΗΠΑ και σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης. Επομένως, υπάρχουν ορισμένες δημοσιονομικές θέσεις που πρέπει να βελτιωθούν. Εάν δεν υπάρχει αξιόπιστος δρόμος προς αυτή την κατεύθυνση, αυτό είναι πρόβλημα.
Πότε μπορεί αυτό το πρόβλημα να έχει ενδεχομένως αντίκτυπο στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα;
Συνήθως χρειάζεται ένα ακόμη σοκ. Οι αγορές είναι πολύ ασταθείς στον τρόπο που αντιδρούν στις δημοσιονομικές θέσεις. Μπορεί να μην αντιδρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα και ξαφνικά συμβαίνει κάτι και υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης. Είναι ανησυχητικό; Ναι.
Λέω εδώ και μερικά χρόνια ότι στην Ευρώπη φλερτάρουμε εδώ και καιρό με μια αδύναμη μορφή δημοσιονομικής κυριαρχίας. Το γεγονός ότι υπάρχει μια ακαδημαϊκή συζήτηση για το TPI (Μέσο Προστασίας της Μετάδοσης) και το OMT (Οριστικές Νομισματικές Συναλλαγές) δείχνει ποια είναι η κατάσταση, η οποία θα μπορούσε να πάει στραβά και δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε αυτό μεσοπρόθεσμα.
Η ευρωπαϊκή οικονομία χάνει ισχύ έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας. Ποιο είναι το πρόβλημα και ποιες λύσεις βλέπετε;
Εχουμε πάει πίσω στην ευρωσκλήρυνση που είχαμε μετά τις πετρελαϊκές κρίσεις, όπου βρισκόμαστε τα τελευταία 40 χρόνια. Τώρα έχουμε μια ευρωσκλήρυνση 2.0 (Eurosclerosis 2.0). Συνεχίζουμε να κάνουμε τις ίδιες παρατηρήσεις ότι υστερούμε όσον αφορά την τεχνολογία, όσον αφορά την ανάπτυξη.
Γιατί η Ευρώπη συνεχίζει να κάνει τις ίδιες παρατηρήσεις, καταλήγοντας στις ίδιες λύσεις με μεγαλεπήβολα σχέδια όπου τείνουμε να υπερβάλλουμε και να υποαποδίδουμε, εκτός ίσως από την περίπτωση της ενιαίας αγοράς.
Στο μέτωπο της τεχνολογίας, ειδικά στις ΤΠΕ, χάσαμε όλες τις μεγάλες κινήσεις. Τώρα υστερούμε στην τεχνητή νοημοσύνη και τη ρομποτική. Δεν μας αρέσουν οι διαταραχές και είμαστε σχετικά απρόθυμοι για ρίσκο. Είμαστε μια κοινωνία χαμηλού κινδύνου και χαμηλής απόδοσης. Πρέπει να προχωρήσουμε σε τομείς, όπως στην αγορά εργασίας, τη φορολογία, τους νόμους περί πτώχευσης, όπου υπάρχει πολιτική αντίσταση.
