Jean pisani-ferry: σήμερα, τίποτα δεν προστατεύει τη γαλλία
Θα μπορούσε να βρεθεί και η Γαλλία αντιμέτωπη με ένα ελληνικού τύπου σενάριο μεγάλης δημοσιονομικής κρίσης; Καθώς οι ανησυχίες για το δημόσιο χρέος εντείνονται και τα επιτόκια δανεισμού της ξεπερνούν πλέον τα αντίστοιχα της Ελλάδας, το ερώτημα δεν είναι πια θεωρητικό.
Είναι προφανώς ένα σοκ. Δεν πρόκειται για κάτι απρόβλεπτο, αλλά η εξέλιξη έρχεται απότομα.
Με δεδομένο το δημόσιο χρέος της Γαλλίας και τη συνεχή αύξησή του, ήταν αναπόφευκτο να εμφανιστούν κάποια στιγμή εντάσεις. Το ιδιαίτερο στοιχείο είναι ότι αυτό συμβαίνει εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας. Είναι πολύ πιθανό οι προειδοποιήσεις να γίνουν εντονότερες κατά τους επόμενους έξι μήνες.
Ναι. Η κατάσταση αυτή μπορεί να λειτουργήσει ως ηλεκτροσόκ για την πολιτική τάξη. Η ανάγκη να ληφθούν αποφάσεις είναι πλέον επιτακτική. Δεν πρόκειται να υποστηρίξουμε ότι υπάρχει μία και μοναδική δυνατή πολιτική, αλλά ότι πρέπει να αντιληφθούμε το μέγεθος της κρίσης που βιώνουμε. Οι ρίζες της βρίσκονται πολύ πίσω στον χρόνο: το 1980, το δημόσιο χρέος της Γαλλίας αντιστοιχούσε περίπου στο 20% του ΑΕΠ. Εκτοτε, η χώρα ακολούθησε μια σταδιακή και ανησυχητική πορεία εκτροχιασμού.
Η Γαλλία δανείζεται πλέον με υψηλότερα επιτόκια από την Ελλάδα. Ποια διδάγματα μπορεί να αντλήσει από την ελληνική εμπειρία;
Το βασικό δίδαγμα είναι η ανάγκη να διατηρεί κανείς τον έλεγχο των δημόσιων οικονομικών του. Η ελληνική κατάσταση ήταν πολύ πιο σοβαρή, μεταξύ άλλων λόγω των στατιστικών παρατυπιών. Η στιγμή της συνειδητοποίησης της πραγματικότητας ήταν εξαιρετικά βίαιη. Η ελληνική εμπειρία έδειξε ότι κάποια στιγμή οι επιλογές εξαντλούνται. Είναι, παρόλα αυτά, ουσιώδες να διατηρήσουμε τη δυνατότητα άσκησης φιλόδοξων πολιτικών, μέσα σε ένα πλαίσιο δημοσιονομικής υπευθυνότητας.
Θα μπορούσε η Γαλλία να αναγκαστεί να προσφύγει στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης, όπως συνέβη με την Ελλάδα, και στη συνέχεια να υποστεί ένα πρόγραμμα λιτότητας;
Οι πιέσεις στα γαλλικά επιτόκια αποκλιμακώθηκαν τις τελευταίες ημέρες, καθώς αυτά υποχώρησαν κάτω από το 5%. Κανείς, όμως, δεν μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί τους επόμενους μήνες. Εξι μήνες είναι μεγάλο διάστημα και τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Πρέπει, επομένως, να λάβουμε σοβαρά υπόψη τον κίνδυνο ενός σεναρίου όπως της Ελλάδας;
Πρέπει να καταλάβουμε ότι σήμερα τίποτα δεν προστατεύει τη Γαλλία. Ούτε η Γερμανία ούτε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ιδίως αν αρχίσουμε να υποστηρίζουμε ότι το γαλλικό χρέος προς την ΕΚΤ θα μπορούσε να διαγραφεί.
