«κίνημα κατσαρίδας»: βίαιη αστυνομική επέμβαση σε πορεία διαμαρτυρίας κατά της κυβέρνησης μόντι στο νέο δελχί

Το κίνημα και η προγραμματισμένη διαμαρτυρία θεωρούνται η μεγαλύτερη δημόσια πρόκληση για τον πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι κατά τη διάρκεια της τρίτης θητείας του, έχοντας προσελκύσει εκατομμύρια υποστηρικτές στα social media πριν διευρύνει την απήχησή του.

Η απόφαση της αστυνομίας να μεταφέρει με τη βία τον ακτιβιστή Σονάμ Γουάνγκτσουκ, ο οποίος βρίσκεται σε απεργία πείνας, στο νοσοκομείο το Σάββατο, έχει δώσει νέα ώθηση στο κίνημα, με χιλιάδες υποστηρικτές να καταφθάνουν όλη τη νύχτα στον χώρο της διαμαρτυρίας στο Τζαντάρ Μαντάρ, στην καρδιά του Νέου Δελχί, για την πορεία την ημέρα έναρξης της συνεδρίασης του κοινοβουλίου για την περίοδο των μουσώνων.

Στον χώρο είχαν επίσης αναπτυχθεί δεκάδες αστυνομικοί και μέλη των παραστρατιωτικών δυνάμεων ασφαλείας, γεγονός που απειλούσε με αντιπαράθεση κοντά στο κοινοβούλιο, σε περίπτωση που η πορεία προχωρούσε.

Τηλεοπτικές εικόνες έδειξαν την αστυνομία να χτυπά με ρόπαλα διαδηλωτές σε μια περιοχή με ισχυρά οδοφράγματα.

Οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα καθώς έφταναν ειρηνικά στο βροχερό κέντρο του Δελχί.

Το κίνημα CJP ξεκίνησε μετά τη διαρροή των θεμάτων των εθνικών εισαγωγικών εξετάσεων στις ιατρικές σχολές τον Μάιο, γεγονός που επηρέασε περισσότερους από 2 εκατομμύρια φοιτητές, καθώς τους ανάγκασε να εξεταστούν για δεύτερη φορά.

Ο ιδρυτής του CJP, Αμπχιτζίτ Ντίπκε, και οι υποστηρικτές του ξεκίνησαν μια καθιστική διαμαρτυρία τον περασμένο μήνα, ζητώντας την παραίτηση του Pradhan.

Ο Σονάμ Γουάνγκτσουκ εντάχθηκε σε αυτούς στις 28 Ιουνίου, ξεκινώντας απεριόριστη απεργία πείνας στον χώρο.

Σε ένα χειρόγραφο σημείωμα από το νοσοκομείο που δημοσιεύτηκε στον λογαριασμό του στο X τη Δευτέρα, ο Γουάνγκτσουκ δήλωσε ότι θα τερμάτιζε την απεργία πείνας του εάν η κυβέρνηση αναλάμβανε την ευθύνη για τις πρόσφατες αποτυχίες στο εκπαιδευτικό σύστημα και για τις διαρροές εξεταστικών θεμάτων, ή εάν επιτρεπόταν στους διαδηλωτές του CJP να φτάσουν στο κοινοβούλιο και οι βουλευτές τους διαβεβαίωναν ότι θα εξετάσουν τα ζητήματα.

Ανέφερε επίσης ότι θα τερμάτιζε την απεργία πείνας αν οι βουλευτές και οι ηγέτες των διαφόρων κομμάτων τον επισκέπτονταν στο νοσοκομείο και του έδιναν τις ίδιες διαβεβαιώσεις, καθώς η υγεία του δεν του επέτρεπε να πραγματοποιήσει πορεία προς το κοινοβούλιο.