Το παράδοξο με τη χεσμπολάχ: οι λιβανέζοι δεν τη στηρίζουν, αλλά δεν θέλουν τον αφοπλισμό της
Τα ευρήματα της Gallup, στηρίζοντας σε στοιχεία που συλλέχθηκαν το καλοκαίρι του 2025, όταν ο αφοπλισμός ήταν ακόμη μια σχετικά χαλαρή πολιτική επιδίωξη που προωθούσε η νέα κυβέρνηση και μια αποδεκατισμένη Χεσμπολάχ εξέταζε ακόμη και το ενδεχόμενο να συμφωνήσει σε μερικό αφοπλισμό. Η δημοσκόπηση απέκλεισε επίσης ορισμένες περιοχές στον νότο, όπου οι στάσεις απέναντι στον αφοπλισμό έχουν τη μεγαλύτερη σημασία
Τα ευρήματα έδειξαν ότι σχεδόν οι μισοί -45%- αντιτίθενται στον αφοπλισμό της Χεσμπολάχ, ενώ μόνο το 18% των Λιβανέζων εκφράζει πολιτική υποστήριξη προς αυτή.
Ο ισχυρότερος με διαφορά παράγοντας που εξηγεί την αντίθεση στον αφοπλισμό τα παράπονα και οι πικρίες προς τη κυβέρνηση του Λιβάνου. Οι πολίτες που δήλωσαν ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο κράτος και αισθάνονται βαθιά αδικία ήταν 29% πιο πιθανό να αντιτίθενται στον αφοπλισμό, ανεξάρτητα από το δόγμα τους, την κοινωνικοοικονομική τους κατάσταση ή την έκθεσή τους στον πόλεμο.
Εκείνοι που απέρριπταν πιο κατηγορηματικά την ιδέα του αφοπλισμού δεν ήταν οι πιο αφοσιωμένοι οπαδοί της Χεσμπολάχ, αλλά εκείνοι που ήταν πιο πεπεισμένοι ότι το κράτος τούς είχε απογοητεύσει.
Οι δύο ειδικοί αποδίδουν τη σημασία αυτή της αιτίας πρώτον στην έλλειψη δικαιοσύνης -η αντίληψη ότι οι κυβερνητικοί ηγέτες δεν αντιμετωπίζουν ανθρώπους και κοινότητες ισότιμα, αλλά κατανέμουν πόρους με βάση πολιτικές. Δεύτερος λόγος είναι η αντιλαμβανόμενη απουσία λογοδοσίας και δικαιοσύνης. Υπενθυμίζουν ότι πάνω από 5 χρόνια μετά την έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού η έρευνα έχει συστηματικά παρεμποδιστεί και παραμένει καθοριστική πληγή στη δημόσια μνήμη.
Μια τρίτη πτυχή είναι η διάχυτη, καθημερινή διαφθορά, όπως όταν η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος εξαΰλωσε τις αποταμιεύσεις απλών ανθρώπων, ενώ οι ελίτ προστάτευσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία στο εξωτερικό.
Συνολικά, αυτά τα παράπονα οδήγησαν σε κατάρρευση εμπιστοσύνης με λιγότερο από 1 στους 4 να δηλώνουν ότι αισθάνονται κάποια εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, ώστε το κράτος έχει απλώς χάσει την ηθική του νομιμοποίηση να απαιτεί μονοπώλιο στη βία, όπως έχει επισημάνει η Ίνα Ρούντολφ από το XCEPT.
Όμως οι δύο ειδικοί επιμένουν για το ευρημά τους, δηλαδή ότι σχεδόν οι μισοί Λιβανέζοι που αντιστέκονται στον αφοπλισμό δεν καθοδηγούνται από κάτι που θα μπορούσε να πετύχει η στρατιωτική ή οικονομική πίεση.
