Το συμβούλιο ασφαλείας καταδικάζει την επίθεση εναντίον πυρηνικού εργοστασίου στα ηαε

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών καταδίκασε χθες Τρίτη την επίθεση εναντίον του πυρηνικού ηλεκτροπαραγωγικού εργοστασίου Μπαράκα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με ανακοίνωσή του, τονίζοντας πως η ενέργεια αυτή αποτελούσε παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Οι αρχές των ΗΑΕ ανακοίνωσαν την περασμένη εβδομάδα ότι έξι μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα εξαπολύθηκαν εναντίον της επικράτειάς του από το Ιράκ, συμπεριλαμβανομένου αυτού που προκάλεσε πυρκαγιά κοντά στον πυρηνικό ηλεκτροπαραγωγικό εργοστάσιο στο κράτος του Κόλπου.

Ιρανικές στρατιωτικές πηγές σύμφωνα με το Press TV επιβεβαίωσαν ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε από τον ισραηλινό στρατό στο πλαίσιο μιας υπολογισμένης πρόκλησης, ως προβοκάτσια, με στόχο να ωθήσει τα ΗΑΕ προς μεγαλύτερη εχθρότητα έναντι της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.

Ο σταθμός της Μπαράκα, που βρίσκεται στην άκρη της δυτικής ακτής των ΗΑΕ κοντά στα σύνορα με τη Σαουδική Αραβία, δεν είναι ένας συνηθισμένος βιομηχανικός χώρος όπως αναλύει ο Ιβάν Κέσιτς στο άρθρο του. Φιλοξενεί χιλιάδες κιλά πυρηνικού υλικού. Οποιοδήποτε άμεσο χτύπημα, ή ακόμη και μια καλά στοχευμένη επίθεση στην υποστηρικτική υποδομή του, θα μπορούσε να είχε προκαλέσει μια καταστροφική διαρροή ραδιενέργειας, μολύνοντας ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο.

Οι συνέπειες δεν θα είχαν σεβαστεί τα σύνορα: η ίδια η ακτογραμμή του Ιράν, από το Ασαλούγιε έως το Μπαντάρ Αμπάς, θα ήταν από τις πρώτες που θα είχαν πληγεί. Αυτή δεν ήταν μια επίθεση μόνο κατά των ΗΑΕ. Ήταν μια επίθεση κατά του ίδιου του Περσικού Κόλπου. Τονίζοντας πως τα ρεύματα που κινούνται αντίθετα με την φορά του ρολογιού, θα έστελναν ραδιενεργό υλικό στις ακτές του Ιράν.

Ο συγγραφέας του άρθρου αναφέρει μια παραδοχή και ένα παράδοξο: Αν τα drone ήταν αδύνατον να ανιχνευθούν από τα ραντάρ λόγω του μικρού μεγέθους τους (η λογική παραδοχή), τότε πως τα ΗΑΕ τα τοποθέτησαν να ξεκινούν από το Ιράκ και δεν κατέφεραν να τα αναχαιτίσουν; Αντίστοιχα γιατί δεν τα κατέρριψαν οι Σαουδάραβες, εφόσον ήταν ορατά;

Αν το drone ήταν τόσο δύσκολο να εντοπιστεί, τότε η ανίχνευση της προέλευσής του στο Ιράκ – σε απόσταση περίπου 1.000 χιλιομέτρων – καθίσταται πρακτικά αδύνατη. Τα ΗΑΕ δεν μπορούν να υποστηρίζουν ταυτόχρονα ότι τα ραντάρ τους εντόπισαν το σημείο εκτόξευσης και ότι το drone ήταν τόσο αόρατο ώστε να μην μπορεί να αναχαιτιστεί κατά μήκος μιας διαδρομής 1.000 χιλιομέτρων.