Κοινωνική οργή, βανδαλισμοί και κρατική καταστολή - το νέο τεστ της φιλελεύθερης δημοκρατίας στη γαλλία

Ως έχουν σήμερα τα πράγματα, η Γαλλία της πολυκρίσης δείχνει να λειτουργεί σαν πυξίδα των κοινωνικών αναταραχών που εξαπλώνονται στην Ευρώπη των αδιεξόδων.

Από το Βέλγιο και την Ιταλία έως την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Αλβανία, οι διευρυνόμενες κοινωνικές ανισότητες, η κρίση κόστους ζωής, οι υποχρηματοδούμενες δημόσιες υπηρεσίες και η στεγαστική κρίση έχουν επίσης ωθήσει πολίτες -με πρώτους τους απογοητευμένους νέους- σε μαζικές κινητοποιήσεις.

Ενόψει μιας κρίσιμης εκλογικής χρονιάς σε πολλές χώρες της ΕΕ και εν μέσω των πολέμων στην Ουκρανία και στο Ιράν, στο φόντο βρίσκεται η περιστολή του κοινωνικού κράτους στο όνομα του επανεξοπλισμού και μια βαθιά θεσμική κρίση.

Η παρουσίαση βιώσιμων λύσεων στα προβλήματα της όλο και πιο σκληρής καθημερινότητας αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα: για τις εθνικές κυβερνήσεις, για τα δημοκρατικά κόμματα, για τις Βρυξέλλες.

Αυτό που άρχισε ως ειρηνικές μαθητικές κινητοποιήσεις σε όλη τη Γαλλία για τις δραματικές ελλείψεις στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα -και δη στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας- και επεκτάθηκε σε ευρύτερες μορφές κοινωνικής διαμαρτυρίας, πνίγεται στο χάος.

Αρχικά ήταν η άγρια αστυνομική καταστολή και μια στείρα πολιτική αντιπαράθεση όχι για τα υπαρκτά αίτια της αυξανόμενης λαϊκής οργής, αλλά για πιθανά μικροκομματικά κίνητρα πίσω από αυτές.

Τώρα στο σκηνικό προστέθηκαν κουκουλοφόροι ταραχοποιοί, που σχεδόν ανενόχλητοι αμαύρωσαν αυτό το Σαββατοκύριακο τις κοινωνικές κινητοποιήσεις.

Αν και τα έκτροπα σημειώθηκαν στο περιθώριο των διαδηλώσεων για τη συνεχή υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, προλείαναν το έδαφος για κατά τόπους απαγορεύσεις δημόσιων συγκεντρώσειων και της νυχτερινής κυκλοφορίας.

Στιγμιότυπο από τα βίαια επεισόδια στο Παρίσι, στις 17 Οκτωβρίου (Andrea Luis Hernandez / SOOC)

Είναι μασκοφόροι, φορούν μαύρα ρούχα και διεισδύουν σε ειρηνικές πορείες, σπέρνοντας το χάος.