Πολλές φορές το να κληρονομείς το αυτοκίνητο του παππού είναι κάτι περισσότερο από νοσταλγία - είναι περιουσία

Υπάρχουν πολλά μέλη της Γενιάς Χ, ή ακόμη και millennials που κληρονομούν ένα αυτοκίνητο. Αυτό του πατέρα ή του παππού τους. Και αυτή η κληρονομιά μερικές φορές έχει πολύ μεγάλη αξία -σχεδόν όση και η ιστορία.

Αυτές οι γενιές, οι Boomers και οι πριν από αυτούς, η λεγόμενη Σιωπηλή Γενιά, είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Ένα αυτοκίνητο που το κράτησαν χρόνια και, μπορεί να μην είχε τα τεχνολογικά χαρακτηριστικά των σύγχρονων διαδόχων του, αλλά είχε κάτι άλλο: χρόνια αγάπης και φροντίδας και αναμνήσεων. Και για τους μπαμπάδες και τους παππούδες ήταν κάτι περισσότερο από εργαλείο, ήταν κομμάτι της ζωής τους. Δεν θα ήθελαν να το δουν σε δημοπρασία.

Για τους μετέπειτα, τα παιδιά ή τα εγγόνια, έχει κάτι από μυρωδιά παιδικών διακοπών, από μνήμες ταξιδιών, από ιστορίες οικογενειακές. Πλέον, όμως, έχει αποκτήσει και οικονομικά χαρακτηριστικά.

Υπάρχει, σύμφωνα με το Bloomberg, μια ένταση μεταξύ νοσταλγίας και πρακτικότητας, η οποία είναι οικεία σε ομάδες της Gen X και των millennials που κληρονομούν αυτοκίνητο από αγαπημένα τους πρόσωπα.

Η αγορά συλλεκτικών αυτοκινήτων, δηλαδή οχημάτων που κάποιος θα ήθελε να κληρονομήσει, έχει εκτοξευθεί ραγδαία τα τελευταία 20 χρόνια. Ένα κλασικό αυτοκίνητο είναι επιθυμητό για πολλούς λόγους. Για την κληρονομιά που φέρει στους πόρους τους, για την απόδοση και τον σχεδιασμό του. Σύμφωνα με τη Hagerty, στις ΗΠΑ περιλαμβάνει περισσότερα από 43 εκατομμύρια οχήματα. Αυτά αντιπροσωπεύουν περίπου 1 τρισεκατομμύριο δολάρια σε συνολική ασφαλίσιμη αξία.

Καθώς οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ιδιοκτήτες πεθαίνουν, τα αγαπημένα τους αυτοκίνητα γίνονται μέρος της κληρονομιάς που κληροδοτούν. Για τους γνώστες, το να σου αφήσουν ένα τέτοιο αυτοκίνητο είναι εκδοχή της Μεγάλης Μεταφοράς Πλούτου των 90 τρισ. δολαρίων. Δηλαδή της μαζικής μετατόπισης περιουσιακών στοιχείων από τη Σιωπηλή Γενιά (τους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) και τους baby boomers, στους απογόνους τους. Αυτή η μεταφορά πλούτο αναμένεται να αλλάξει την παγκόσμια οικονομία τις επόμενες δεκαετίες, σύμφωνα με την ερευνητική εταιρεία Cerulli Associates.

Οι δύο αυτές γενιές συσσώρευαν περιουσιακά στοιχεία. Όχι μόνο χρήματα, αλλά και ακίνητα και αυτοκίνητα. Έζησαν βλέπετε τα καλά χρόνια της παγκόσμιας οικονομίας, που αναπτύχθηκε ραγδαία μετά τον μεγάλο πόλεμο. Και το αυτοκίνητο ήταν σύμβολο κοινωνικής θέσης, και επιτυχίας, αλλά και ελευθερίας.

Ο Κένεθ Αν, πρόεδρος της αγοράς συλλεκτικών αυτοκινήτων Broad Arrow Group, το περιγράφει ως εξής:

Το αυτοκίνητο, από οποιαδήποτε εποχή, αντανακλά το κύρος και το προσωπικό στυλ, την επιτυχία και την ταυτότητα. Είτε πρόκειται για αγωνιστική Porsche της δεκαετίας του ’60 είτε για sedan Ford της δεκαετίας του ’80. Και μαζί συσσωρεύει οικογενειακή παράδοση. Στοιχεία τόσο βαθιά προσωπικά όσο και κοινόχρηστα.

Ο Άλεξ Ρόι, που ζει την Αριζόνα, επιμένει να οδηγεί το ταπεινό μπλε Citroën SM του 1973.  Του το άφησε ο αδερφός του, Μαξ, όταν πέθανε από καρκίνο το 2024. Σχεδίαζαν να κάνουν με αυτό το αυτοκίνητο πολλά ταξίδια, στη μνήμη του Γερμανοεβραίου πατέρα τους. Εκείνος και η οικογένειά του είχαν διαφύγει με ένα Citroën στη Γαλλία το 1940.