Κολομβία: η διευθύντρια της actionaid στο in για την «αόρατη» κρίση μετά τον σεισμό

Μέσα σε 3 ημέρες, οι αρχές της Κολομβίας έχουν καταγράψει τουλάχιστον 265 νεκρούς και 3.500 τραυματίες από τον ισχυρότατο σεισμό της Δευτέρας. Έχουν καταστραφεί εν μέρει ή ολοσχερώς 11.000 κτίρια, ενώ τουλάχιστον 496 άνθρωποι αγνοούνται. Οι αριθμοί, όμως, δεν αρκούν για να καταλάβει η διεθνής κοινότητα τι πραγματικά αντιμετωπίζει η Κολομβία, κυρίως στις περιοχές όπου δεν φτάνουν οι κάμερες.

Η ιδιαιτερότητα αυτού του σεισμού μεγέθους 7,4 της κλίμακας ρίχτερ, εντοπίζεται στο γεγονός ότι έπληξε περιοχές που μαστίζονται από πολλαπλές κρίσεις.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο στέκεται η Γενική Διευθύντρια της ActionAid Κολομβίας, Εδίγο Σανς, η οποία υπογραμμίζει πως η κλίμακα της καταστροφής του σεισμού, δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά από την κίνηση της Γης.

Η Κολομβία, που επί δεκαετίες δοκιμάστηκε από έναν από τους μακροβιότερους εμφυλίους πολέμους στον κόσμο, εξακολουθεί και μετά την ειρηνευτική συμφωνία του 2016 με τη μεγαλύτερη αντάρτικη οργάνωση FARC-EP να αντιμετωπίζει σοβαρές εσωτερικές ένοπλες συγκρούσεις και δράση ανταρτικών και εγκληματικών οργανώσεων.

Ακόμη και πριν από τον σεισμό, εκτιμάτο ότι 10,4 εκατ. άνθρωποι θα χρειάζονταν ανθρωπιστική βοήθεια στην Κολομβία έως και το 2026.

Έτσι, η κ. Σανς εκφράζει τον φόβο στον απόηχο του σεισμού να δούμε ουσιαστικά δύο διαφορετικές Κολομβίες: τις αστικές περιοχές στις οποίες μπορούν να φτάσουν τα σωστικά συνεργεία και τις απομονωμένες κοινότητες, όπου ακόμη δεν γνωρίζουμε την πραγματική έκταση της καταστροφής.

Όπως εξηγεί, οι αστικές περιοχές είναι περισσότερο ορατές και ευκολότερες να αξιολογηθούν, επομένως υπάρχει κίνδυνος η ανθρωπιστική βοήθεια να επικεντρωθεί εκεί, ενώ οι αγροτικές κοινότητες θα παραμείνουν παραμελημένες.

Σε αυτά η κ. Σανς προσθέτει επίσης και τους αυξημένους κινδύνους βίας, εκμετάλλευσης, χωρισμού οικογενειών και περαιτέρω εκτοπισμού, ιδιαίτερα για όσους βρίσκονταν ήδη σε ευάλωτες συνθήκες.

Παράλληλα με την κινητοποίηση της κεντρικής κυβέρνησης, είναι και εκείνοι οι ηγέτες των τοπικών κοινοτήτων που όπως αναφέρεται τη Σανς ανταποκρίθηκαν στις ανάγκες από την πρώτη κιόλας στιγμή μετά την τραγωδία, αλλά επιβαρύνονται πολύ.

Η ειδικός σημειώνει ότι λέγονται πολύ λίγα για τον ρόλο των γυναικών, της ηγεσίας των εθνοτικών κοινοτήτων και των τοπικών οργανώσεων που ανταποκρίνονται στις ανάγκες από την πρώτη κιόλας στιγμή, ακόμη και πριν φτάσει η εξωτερική βοήθεια.