Πόσο στοίχισε η μεταφορά της γερμανικής κυβέρνησης στο βερολίνο

Μετά από εβδομάδες μαζικών διαμαρτυριών και αυξανόμενης πολιτικής πίεσης, η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας ανακοίνωσε απροσδόκητα ότι οι πολίτες ήταν ελεύθεροι να περάσουν στο Δυτικό Βερολίνο. Πλήθη ανθρώπων κατέκλυσαν αμέσως τα σημεία ελέγχου, κατακλύζοντας τους φρουρούς και άρχισαν να γκρεμίζουν το τείχος, τερματίζοντας σχεδόν τρεις δεκαετίες χωρισμού. Το Τείχος του Βερολίνου έπεσε στις 9 Νοεμβρίου 1989 κατά τη διάρκεια της Ειρηνικής Επανάστασης. Αυτό το ιστορικό γεγονός άνοιξε τελικά το δρόμο για την επίσημη επανένωση της Γερμανίας, η οποία έλαβε χώρα στις 3 Οκτωβρίου 1990.

Στις 20 Ιουνίου 1991 η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση ψηφίζει τη μεταφορά της έδρας της κυβέρνησης από την πρώην πρωτεύουσα της Δυτικής Γερμανίας, τη Βόννη, στη σημερινή πρωτεύουσα, το Βερολίνο. Το κόστος της επανένωσης των δύο Γερμανιών ήταν τεράστιο και η συμβολική, κατά πολλούς κίνηση, της μεταφοράς της πρωτεύουσας, απλά προσέθεσε σε αυτό το άχθος.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η γερμανική κυβέρνηση υπολόγιζε ότι η συνολική μετεγκατάσταση του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου, των υπουργείων και των σχετικών υποδομών θα κόστιζε περίπου 20 δισ. γερμανικά μάρκα, δηλαδή περίπου 10 δισ. ευρώ σε σημερινή ονομαστική ισοτιμία.

Οι δημοτικοί αξιωματούχοι της Βόννης δήλωναν τότε ότι μια μελέτη έδειξε ότι θα κοστίσει έως και 40 δισεκατομμύρια δολάρια για να μετακινηθεί ολόκληρη η γερμανική κυβέρνηση από την Βόννη στο Βερολίνο, ανέφερε τότε το UPI.

Θεωρούσαν τότε ότι η μετακίνηση σχεδόν 100.000 ανθρώπων – το 18% του πληθυσμού της Βόννης – πιθανότατα θα προκαλέσει οικονομική κρίση στη Βόννη και ταυτόχρονα θα απαιτήσει μαζικές επενδύσεις στο Βερολίνο.

Η μελέτη, που παραγγέλθηκε από την πόλη της Βόννης και διεξήχθη από μια ελβετική ομάδα οικονομικής έρευνας, έδειξε ότι η μεταφορά κυβερνητικών υπαλλήλων και των οικογενειών τους θα κόστιζε περίπου 506 εκατομμύρια δολάρια και οι νέες επενδύσεις στο Βερολίνο για κατοικίες και χώρους γραφείων θα απαιτούσαν περισσότερα από 18 δισεκατομμύρια δολάρια και ότι οι οικονομικές απώλειες στη Βόννη θα ανέρχονταν σε 20 δισεκατομμύρια δολάρια.

Όταν η Ανατολική και η Δυτική Γερμανία επανενώθηκαν, το Βερολίνο έγινε η επίσημη πρωτεύουσα της ενωμένης Γερμανίας, αλλά η κυβέρνηση έπρεπε να παραμείνει στη Βόννη μέχρι το κοινοβούλιο να λάβει τελική απόφαση.

Η εκτίμηση κόστους της Βόννης για μια κυβερνητική κίνηση έγινε εν μέσω αυξανόμενης ανησυχίας για το κόστος της ενοποίησης και της σοβαρής οικονομικής κρίσης που εξαπλωνόταν στα πέντε νέα ανατολικά γερμανικά κρατίδια, πρώην Ανατολική Γερμανία.

Μόνο η ανακατασκευή του κτηρίου του Ράιχσταγκ κόστισε περίπου 600 εκατ. μάρκα (περίπου 307 εκατ. ευρώ), ενώ χρειάστηκαν εκτεταμένες επενδύσεις για το νέο κυβερνητικό συγκρότημα στο Βερολίνο.

Ορισμένοι επικριτές της μεταφοράς υποστήριξαν ότι το πραγματικό οικονομικό κόστος ήταν πολύ υψηλότερο. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg το 1997, οι άμεσες δαπάνες υπολογίζονταν σε περίπου 17 δισ. δολάρια, ενώ οι συνολικές οικονομικές επιπτώσεις,  συμπεριλαμβανομένων των συνεπειών για την περιοχή της Βόννης, θα μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και τα 55 δισ. δολάρια.