Τούρκος αναλυτής στο in: το «πάνω χέρι» του ιράν και η μάχη του ορμούζ – γιατί η τεχεράνη δυσπιστεί απέναντι σ

Στις 16 Σεπτεμβρίου, την ίδια μέρα που μόλις 3 εμπορικά πλοία διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ, -από 125, προπολεμικά- ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι ελπίζει πως ο πόλεμος με το Ιράν πλησιάζει προς το τέλος. Από τις αρχές Σεπτεμβρίου, οι Φρουροί της Επανάστασης έπληξαν ή επιχείρησαν να πλήξουν αμερικανικούς στόχους σε Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ιορδανία και Ιράκ, ενώ στόχευσαν αμερικανικά πολεμικά πλοία και εμπορικά σκάφη κοντά στα Στενά του Ορμούζ. H πίεση που ασκεί η Τεχεράνη θα μετατραπεί σε διαπραγματευτικό πλεονέκτημα ή θα προκαλέσει έναν νέο γύρο στρατιωτικής κλιμάκωσης;

Σε αυτό ακριβώς το σημείο τοποθετεί το κέντρο βάρους της επόμενης φάσης της σύγκρουσης ο Τούρκος επίκουρος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Άγκυρας Γιλντιρίμ Μπεγιαζίτ και ειδικός σε θέματα Ιράν, Μπαϊράμ Σίνκαγια.

Μιλώντας στο in, ο Σίνκαγια εκτιμά ότι νέα πλήγματα εναντίον συγκεκριμένων στρατηγικών στόχων στο Ιράν παραμένουν πιθανά, προειδοποιώντας ότι, εάν δεν υπάρξει ειρηνική διέξοδος στη σύγκρουση γύρω από το Ορμούζ, μια νέα στρατιωτική συμμαχία θα μπορούσε να επιχειρήσει να πλήξει την ικανότητα της Τεχεράνης να ελέγχει τα Στενά.

Ερωτηθείς ο δρ. Μπαϊράμ Σίνκαγια ποια χώρα θα χαρακτήριζε στρατηγικά ασφαλέστερη σήμερα, το Ισραήλ ή το Ιράν, παρουσίασε μια αμφίπλευρη εικόνα.

Έτσι, πέρα από την επιφανειακή εικόνα, τόσο το Ισραήλ όσο και το Ιράν έχουν αποδυναμωθεί μεσοπρόθεσμα, σημειώνει ο ειδικός.

Ωστόσο, προσθέτει πως οι τεχνοκράτες και οι διπλωμάτες επιθυμούν και φροντίζουν να διατηρούν ανοιχτό τον διάλογο με την Άγκυρα, να διασφαλίζουν την ουδετερότητά της και να αποκομίζουν ορισμένα από τα οφέλη που αυτή μπορεί να προσφέρει στην Τεχεράνη.

Εν μέσω των αυξανόμενων εντάσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας (Συρία, Γάζα, Ιράν κ.λπ.), η ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας–Ισραήλ επηρεάζει πλέον και τους στρατηγικούς υπολογισμούς της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως αναφέρεται τον Σίνκαγια.