Μπορεί η αρμενία να γίνει μία γέφυρα ανάμεσα σε ανατολή και δύση;

Το να περιγράψει κανείς το Ερεβάν, μια γοητευτική πόλη που περικλείεται από επιβλητική σοβιετική αρχιτεκτονική, ως το κέντρο του κόσμου είναι κάπως υπερβολικό, αλλά ο ισχυρισμός της Αρμενίας ότι μπορεί να γίνει το στρατηγικό σταυροδρόμι της ευρασιατικής ηπείρου γίνεται όλο και πιο ρεαλιστικός

Η χώρα τοποθετείται όλο και περισσότερο ως πιθανός στρατηγικός άξονας μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, καθώς οδεύει προς τις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουνίου.

Η ψηφοφορία λαμβάνει χώρα εν μέσω έντονου γεωπολιτικού ανταγωνισμού στον οποίο εμπλέκονται η Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Τουρκία, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Αζερμπαϊτζάν.

Στο επίκεντρο αυτής της μεταμόρφωσης βρίσκεται η πιθανότητα να τελειώνουν δεκαετίες περιφερειακής απομόνωσης, βάσει τον Guardian.

Εάν οι ειρηνευτικές προσπάθειες με το γειτονικό Αζερμπαϊτζάν στεφθούν με επιτυχία, η Αρμενία θα μπορούσε τελικά να ανοίξει ξανά τα κλειστά σύνορά της και να ενταχθεί στους αναδυόμενους εμπορικούς διαδρόμους που συνδέουν την Κίνα, την Κεντρική Ασία, τον Καύκασο και την Ευρώπη.

Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικολ Πασινιάν έχει χαρακτηρίσει αυτή την πιθανή αλλαγή ως τίποτα λιγότερο από ένα γεωγραφικό και ιστορικό σημείο καμπής. Κατά την άποψή του, το άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν θα άλλαζε ριζικά τη θέση της Αρμενίας στον κόσμο.

Ο υπουργός Εξωτερικών Αραράτ Μιρζογιάν έχει επαναλάβει αυτό το όραμα, περιγράφοντας τη γεωγραφία όχι ως περιορισμό αλλά ως πλεονέκτημα που περιμένει να ενεργοποιηθεί.

Η φιλοδοξία της κυβέρνησης είναι να επανατοποθετήσει την Αρμενία ως σύνδεσμο μεταξύ Ευρώπης, Κεντρικής Ασίας, Ινδίας και Κίνας. Αυτή η μεταμόρφωση, υποστηρίζουν οι αξιωματούχοι, όχι μόνο θα ενισχύσει την κυριαρχία αλλά θα εγγυηθεί και μακροπρόθεσμη οικονομική σταθερότητα και ειρήνη.

Αυτή η ιδεολογική μετατόπιση απαιτεί δύσκολους συμβιβασμούς, συμπεριλαμβανομένης της ομαλοποίησης των σχέσεων με το Αζερμπαϊτζάν και μιας σταδιακής στροφής μακριά από τη Ρωσία προς μια στενότερη ευθυγράμμιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε αυτές περιλαμβάνονται αλλαγές σε εθνικά σύμβολα, όπως η αφαίρεση της εικόνας του όρους Αραράτ από τις σφραγίδες των διαβατηρίων παρά τη βαθιά πολιτιστική της σημασία, καθώς και εσωτερικές διαμάχες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να πλαισιωθεί πολιτικά και να τιμηθεί η γενοκτονία των Αρμενίων.