Ιράν, ουκρανία, κίνα και ντόναλντ τραμπ - οι g7 και τα «φαντάσματα» του εβιάν

Ιράν, ουκρανία, κίνα και ντόναλντ τραμπ - οι g7 και τα «φαντάσματα» του εβιάν

Χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά
Κοινοποίηση Tweet

Την προηγούμενη φορά που οι ηγέτες των πλουσιότερων χωρών του πλανήτη είχαν πραγματοποιήσει τη σύνοδό τους στο Εβιάν-λε-Μπεν της ανατολικής Γαλλίας ήταν Ιούνιος του 2003 και οι συμμετέχοντες οκτώ στον αριθμό, στο πλαίσιο του πάλαι ποτέ G8, που από το 2014 ξαναέγινε G7, με την αποβολή της Ρωσίας για την προσάρτηση της Κριμαίας.

Σήμερα, 23 χρόνια μετά, το φάσμα νέων αδιέξοδων πολέμων -από τον αμερικανοϊσραηλινό στο Ιράν και τον ρωσικό στην Ουκρανία, μέχρι τον δασμολογικό του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και τον τεχνολογικό- ρίχνει βαριά σκιά στην τριήμερη σύνοδο κορυφής στο Εβιάν-λε-Μπεν των ηγετών ΗΠΑ, Καναδά, Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Ηνωμένου Βασίλειου και Ιαπωνίας, συν της ΕΕ.

Πρόκειται για τον σκληρό πυρήνα της δυτικής επιρροής, η συνοχή του οποίου έχει διαταραχθεί σημαντικά στο φόντο ενός μεταβαλλόμενου κόσμου σε αταξία.

Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, στο Εβιάν της Γαλλίας για τη σύνοδο των G7 (REUTERS/Christian Hartmann)

Άνθρωπος των ντιλς, αν και αμφιβόλου αποτελεσματικότητας στη διπλωματία (αρκεί μια ματιά σήμερα στη μαρτυρική Γάζα), ο Ντόναλντ Τραμπ προανήγγειλε νέα προσπάθεια διαμεσολάβησης μεταξύ Κιέβου και Μόσχας.

Εύλογα ανήσυχοι από την έως τώρα στάση του στο θέμα, οι Ευρωπαίοι προλειαίνουν συνομιλίες με το Κρεμλίνο, εντείνοντας παράλληλα την πίεση στη ρωσική οικονομία.

Χρειάζονται ωστόσο τη στήριξη των ΗΠΑ, κυρίως στην παροχή μεταπολεμικών εγγυήσεων ασφαλείας στην Ουκρανία.

Παραμένει ωστόσο αμφίβολος ο βαθμός δέσμευσης της Ουάσιγκτον, την ώρα που ο ένοικος του Λευκού Οίκου -ενώ κομπάζει επικοινωνιακά για νίκη επί του Ιράν- έχει μπροστά του σκληρές διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη για τα πιο ακανθώδη εκκρεμή ζητήματα.

Μια οκταετία μετά, ο πόλεμος στο Ιράν αποκαλύπτει τα όρια της αμερικανικής ισχύος και τις ασυνέπειες απέναντι σε συμμάχους, γεωπολιτικούς αντιπάλους και εχθρούς.

Τώρα, χωρίς βιώσιμη και ουσιαστική λύση στο πυρηνικό ζήτημα, η κατάσταση επί της ουσίας δεν θα διαφέρει σχεδόν καθόλου από αυτήν πριν από τον πόλεμο -με εξαίρεση το γεγονός ότι τα Στενά του Ορμούζ ήταν τότε απρόσκοπτα ανοιχτά και ότι οι σκληροπυρηνικοί Φρουροί της Επανάστασης δεν είχαν εδραιωθεί στην εξουσία στην Τεχεράνη.