Άστεγοι αποφάσισαν να φτιάξουν το δικό τους χωριό - και το διοικούν μόνοι τους
Όλα ξεκίνησαν πριν 25 χρόνια όταν μια ομάδα αστέγων που ζούσε κάτω από τις γέφυρες του Πόρτλαντ είχαν αγανακτήσει με τις επανειλημμένες εκδιώξεις τους από τους καταυλισμούς τους.
Σήμερα ο καταυλισμός, τον οποίο φέρνει στο φως ρεπορτάζ των New York Times, περιλαμβάνει φυλάκιο, εργαστήριο υπολογιστών, κοινόχρηστο λουτρό και ένα θερμοκήπιο που χρησιμοποιείται επίσης ως νυχτερινός ξενώνας για ανθρώπους που καταφθάνουν αναζητώντας προσωρινό καταφύγιο.
Οι κάτοικοι μένουν σε μικροσκοπικά σπίτια τα οποία έχουν κατασκευάσει οι ίδιοι στον χώρο, τα οποία από το 2025 ηλεκτροδοτούνται από φωτοβολταϊκά πάνελ τοποθετημένα στις στέγες, δωρεά μιας τοπικής εταιρείας ηλιακής ενέργειας. Αν και δεν διαθέτουν τρεχούμενο νερό, υπάρχει ένα κτίριο, γνωστό ως Commons, που λειτουργεί ως κοινόχρηστη κουζίνα, καθιστικό ακόμα και… αίθουσα άτυπου δικαστηρίου που επιλύει αποτελεσματικά διαφορές μεταξύ των μελών!
Όπως αναφέρει το αμερικανικό δημοσίευμα, πρόκειται για τη μοναδική τέτοια κοινότητα στις ΗΠΑ, που όχι μόνο έχει την έγκριση του δήμου, αλλά είναι και πλήρως αυτοχρηματοδοτούμενη και αυτοδιοικούμενη.
Υπενθυμίζεται ότι απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του 2024, ανέτρεπε τις ομοσπονδιακές προστασίες για όσους διέμεναν σε δημόσιους χώρους επειδή δεν είχαν πουθενά αλλού να πάνε. Έτσι, το Dignity Village ωθεί προς την κατεύθυνση να βρουν οι άστεγοι μόνοι τη λύση.
Σύμφωνα με τον δήμο, το κόστος του εγχειρήματος για τον Αμερικανό φορολογούμενο είναι ελάχιστο και αφορά κυρίως τους ετήσιους ελέγχους ασφαλείας από την πυροσβεστική υπηρεσία.
Ενώ ο ετήσιος προϋπολογισμός των χωριών-ξενώνων αστέγων του Δήμου κοστίζει 40.000 δολάρια ανά άτομο, εκείνος του Dignity Village είναι μόλις 1.000 δολάρια! Η κοινότητα δέχεται δωρεές από το κοινό, όμως μεγάλο μέρος των λειτουργικών εσόδων της προέρχεται από μηνιαίες εισφορές και από μικρές επιχειρηματικές δραστηριότητες, όπως υπηρεσίες διαμόρφωσης και συντήρησης εξωτερικών χώρων και πωλήσεις καυσόξυλων.
Τη στιγμή που οι συλλογικοί ξενώνες του δήμου απορρίπτονται από πολλούς αστέγους που αναζητούν την ελευθερία του δρόμου, το Χωριό Αξιοπρέπειας (Dignity Village) κάνει τη διαφορά.
Η δομή διακυβέρνησης της κοινότητας αποφεύγει τους άκαμπτους και απόλυτους κανόνες, προτιμώντας στρατηγικές που αποσκοπούν στη διατήρηση της συνοχής και της ευημερίας της κοινότητας. Άνθρωποι αποβάλλονται μόνο σε ακραίες περιπτώσεις, συνήθως όταν εμπλέκεται βία.
Οι κανόνες που αποσκοπούν στη διατήρηση της καθαριότητας, στην αποθάρρυνση της συσσώρευσης αντικειμένων και στην πρόληψη πυρκαγιών εφαρμόζονται στον βαθμό που είναι αναγκαίο για να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις της πυροσβεστικής υπηρεσίας και των περιβαλλοντικών ρυθμιστικών αρχών.
