Στρατηγική, συμφέρον και ιμπεριαλισμός: η σχέση ηπα και ισραήλ έχει γερά θεμέλια - πόσο μπορεί να κρατήσει;

Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν μία από τις πιο μακροχρόνιες και στενά συντονισμένες συμμαχίες στη σύγχρονη διεθνή πολιτική.

Η κοινή αεροπορική επιχείρησή τους εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου ανέδειξε για άλλη μια φορά το βάθος της στρατιωτικής συνεργασίας και της συντονισμένης δράσης των μυστικών υπηρεσιών μεταξύ των δύο κρατών.

Ωστόσο, πίσω από αυτή την ενότητα κρύβεται μια επίμονη συζήτηση σχετικά με το τι είναι αυτό που στηρίζει πραγματικά αυτή τη σχέση.

Είναι κυρίως αποτέλεσμα εσωτερικής πολιτικής επιρροής εντός των Ηνωμένων Πολιτειών —ιδίως από οργανώσεις άσκησης πίεσης όπως η Αμερικανική Επιτροπή Δημόσιων Υποθέσεων Ισραήλ (AIPAC)— ή έχει τις ρίζες της σε μακροχρόνιους στρατηγικούς υπολογισμούς που είναι ενσωματωμένοι στην ίδια την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ;

Αυτό το ερώτημα γίνεται πιο έντονο καθώς η κατάσταση στην Μέση Ανατολή κλιμακώνεται και ξεφεύγει από τα περιφερειακά όρια.

Οι πόλεμοι στη Γάζα, τον Λίβανο και η ευρύτερη κλιμάκωση με το Ιράν έχουν ασκήσει νέα πίεση στη διπλωματία των ΗΠΑ.

Ταυτόχρονα, η οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς το Ισραήλ συνεχίζεται σε μεγάλο βαθμό αδιάκοπα, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με το αν η συμμαχία καθοδηγείται από πεποίθηση, υπολογισμό ή θεσμική αδράνεια.

Για να το κατανοήσουμε αυτό, πρέπει να ανατρέξουμε στην ιστορική εξέλιξη της συμμαχίας, στα στρατηγικά της θεμέλια κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και στις εσωτερικές και πολιτισμικές δυνάμεις που την ενισχύουν σήμερα.

Ένας επισκέπτης κρατά έναν φάκελο της AIPAC μέσα σε έναν ανελκυστήρα στο κτίριο γραφείων Rayburn House, στις 12 Μαρτίου 2024, στο Καπιτώλιο, στην Ουάσιγκτον. (Alex Wong/Getty Images)

Μία από τις πιο συνηθισμένες εξηγήσεις για την αμερικανική υποστήριξη προς το Ισραήλ είναι η επιρροή εγχώριων ομάδων λόμπι, ιδίως της AIPAC, όπως υποστηρίζει σε άρθρο του στο The Conversation ο Ιντερτζίτ Παρμάρ, Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής.