Νυτ: το ιρανικό χτύπημα που διέκοψε την εφοδιαστική αλυσίδα του στόλου των ηπα

Ένα αφιέρωμα των NYT, υπογραμμίζει την δυσκολία ανεφοδιασμού των αμερικανικών πλοίων τα οποία έχοντας χάσει όλες τις βάσεις υποστήριξης αναγκάζονται να μεταβαίνουν στο νησί – βάση Ντιέγκο Γκαρσία, το οποίο βρίσκεται 2.200 ναυτικά μίλια από την γραμμή ναυτικού αποκλεισμού.

Πρόκειται για έναν εφιάλτη της εφοδιαστικής αλυσίδας καθώς χρειάζονται 420.000 μερίδες γεύματος και περίπου οκτώ εκατομμύρια γαλόνια καυσίμων κάθε εβδομάδα. Το Πολεμικό Ναυτικό βρίσκεται στην περιοχή εδώ και δεκαετίες και έχει κατασκευάσει αποθήκες εφοδιασμού σε ολόκληρη την περιοχή. Η μεγάλη διαφωνία με τους New York Times είναι μια: πως οι περισσότερες βάσεις ανεφοδιασμού είναι εντός του Περσικού Κόλπου, άρα δεν ήταν από την αρχή εύκολα προσβάσιμες.

Ένα ελικόπτερο Eurocopter AS-332 Super Puma παραδίδει προμήθειες στο κατάστρωμα πτήσεων του USS Abraham Lincoln, κατά τη διάρκεια επιτόπιας ανεφοδιαστικής επιχείρησης με το ανεφοδιαστικό πλοίο του στόλου USNS Henry J. Kaiser, στις 16 Αυγούστου 2026. Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ

Το Ιράν κατέστρεψε μια κρίσιμη βάση εφοδιασμού του Πολεμικού Ναυτικού στο Μπαχρέιν στις 28 Φεβρουαρίου, την πρώτη ημέρα του πολέμου, ενώ και άλλα λιμάνια της περιοχής που μπορούν να φιλοξενήσουν αεροπλανοφόρο ή πλοίο ανεφοδιασμού βρίσκονται επίσης εντός της εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, γεγονός που τα καθιστά απρόσιτα.

Κουβέιτ και ΗΑΕ χτυπήθηκαν, όπως χτυπήθηκε ακόμα και η βάση του Ομάν. Το Ιράν δεν δίστασε να χτυπήσει το φιλικό Ομάν, στοχεύοντας όμως την αμερικανική βάση. Όμως στην περίπτωση του Ομάν δεν πρόκειται για αμερικανικές βάσεις, αλλά για βάσεις της Μουσκάτ που επέτρεπαν τον ελλιμενισμό στα αμερικανικά πλοία. Σε αντίθεση με άλλες χώρες το Ομάν δεν επιτρέπει στις ΗΠΑ την διενέργεια επιθέσεων από το έδαφός του.

Τα πλοία ανεφοδιασμού του Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή πρέπει πλέον να διανύουν 2.200 μίλια μέχρι το νησί-βάση στον Ινδικό Ωκεανό, το Ντιέγκο Γκαρσία, για να μεταφέρουν τρόφιμα, καύσιμα και άλλα εφόδια στα πολεμικά πλοία στον Κόλπο του Ομάν και στην Αραβική Θάλασσα.

Η επόμενη πιο κοντινή επιλογή είναι να κατευθυνθούν προς τη Σιγκαπούρη, που απέχει 3.700 ναυτικά μίλια κάτι που απαιτεί από τα πλοία να διέλθουν από το Στενό της Μαλάκκα, έναν πολυσύχναστο εμπορικό διάδρομο. Επειδή ο πόλεμος έχει αποκόψει την πρόσβαση σε κοντινές βάσεις στη Μέση Ανατολή, η μόνη επιλογή είναι να πραγματοποιούνται αποστολές ανεφοδιασμού εν πλω κάθε πέντε ή έξι ημέρες.

Το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln πραγματοποιεί ανεφοδιασμό εν πλω με το πλοίο ανεφοδιασμού στόλου USNS Henry J. Kaiser, στις 16 Αυγούστου 2026. Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ

Αυτή η διαδικασία είναι εν δυνάμει επικίνδυνη, καθώς εκθέτει τόσο το πλοίο που παραλαμβάνει όσο και το πλοίο ανεφοδιασμού σε κίνδυνο. Κατά τη διάρκεια αυτών των αποστολών, και τα δύο πλοία πρέπει να ταξιδεύουν μαζί, διατηρώντας ακριβώς την ίδια πορεία και ταχύτητα. Με τα κύματα, τους ανέμους και τα ρεύματα, αποτελεί πρόκληση να διατηρηθούν τα πλοία ασφαλη σε απόσταση περίπου 50 μέτρων το ένα από το άλλο για ώρες.

Οι ναύτες χρησιμοποιούν όπλο με εκτοξευτή καλωδίων για να εκτοξεύουν συρματόσχοινα από το αεροπλανοφόρο ή το αντιτορπιλικό προς το πλοίο ανεφοδιασμού, συνδέοντας τελικά τα δύο πλοία με ατσάλινα καλώδια. Στη συνέχεια, μέσω αυτών των καλωδίων μεταφέρονται σωληνώσεις καυσίμων και παλέτες με εμπορεύματα. Παράλληλα, ελικόπτερα μεταφέρουν προμήθειες μεταξύ των πλοίων, κουβαλώντας παλέτες με τρόφιμα, ανταλλακτικά και αλληλογραφία σε δίχτυα που κρέμονται από κάτω.