Αυτή είναι η χώρα του μήλου - πώς ο απαγορευμένος καρπός κατέκτησε τον πλανήτη;

Το ταπεινό μήλο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μας διατροφής: είναι προσιτό, γευστικό και καλλιεργείται σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Έχετε αναρωτηθεί όμως ποτέ πώς αυτό το φρούτο ταξίδεψε από ήπειρο σε ήπειρο μέχρι να καταλήξει τελικά στο τραπέζι σας; Για χρόνια, η ιστορία του μήλου καλυπτόταν από πέπλο μυστηρίου.

Φωλιασμένα στις πλαγιές των όρων Τιεν Σαν, στα σύνορα Καζακστάν και Κιργιστάν, τα παρθενικά δάση της άγριας μηλιάς Sievers συνεχίζουν να ευδοκιμούν. Το είδος πήρε το όνομά του από τον γερμανό βοτανολόγο Γιόχαν Άουγκουστ Καρλ Ζίβερς, ο οποίος κατέγραψε πρώτος τα ανεξερεύνητα αυτά δάση τον 18ο αιώνα.

Τα αποτελέσματα πρόσφατης ευρείας γενετικής έρευνας είναι αποκαλυπτικά: σε ανάλυση περισσότερων από 10.000 καλλιεργούμενων ποικιλιών μήλου παγκοσμίως, διαπιστώθηκε ότι το 46% του γενετικού τους υλικού προέρχεται απευθείας από τη μηλιά Sievers, αποδεικνύοντας πέραν πάσης αμφιβολίας ότι πρόκειται για τον πρωτογενή πρόγονο του σύγχρονου μήλου.

Η φύση ανέλαβε το πρώτο βήμα. Άγρια πτηνά και θηλαστικά διέσπειραν τους πρώτους σπόρους στις ορεινές πλαγιές. Στη συνέχεια, τα καραβάνια των εμπόρων που διέσχιζαν τον Δρόμο του Μεταξιού μετέφεραν τα άγρια μήλα προς τη Δύση και την Ανατολή.

Φτάνοντας στην Ευρώπη, το ασιατικό αγριομήλο διασταυρώθηκε φυσικά με το ευρωπαϊκό Malus sylvestris, αποκτώντας την οξύτητα, τη σφριγηλότητα και τη γευστική ποικιλομορφία που γνωρίζουμε.

Το Αλμάτι βρίσκεται στους πρόποδες των βουνών, όπου τα άγρια δέντρα μηλιάς αναπτύσσονται εδώ και αιώνες. Σχήματα και μοτίβα μήλου εμφανίζονται στον αστικό σχεδιασμό, σε διακοσμητικές λεπτομέρειες, γλυπτά, τοιχογραφίες και δημόσιους χώρους σε όλη την πόλη.

Με την πάροδο του χρόνου δημιουργήθηκαν οπωρώνες, μαζί με ποικιλίες που έγιναν γνωστές πολύ πέρα από τα σύνορα της περιοχής. Μία από τις πιο διάσημες είναι η Aport. Η ποικιλία αυτή αναπτύχθηκε μέσω επιλεκτικής διασταύρωσης και έγινε γνωστή για τους μεγάλους καρπούς της και το ιδιαίτερο άρωμά της.

Ο Ιβάν Σεργκέεφ και η οικογένειά του καλλιεργούν το θρυλικό Aport για σχεδόν 20 χρόνια.

Το άρωμα του Aport θυμίζει γαλλικό άρωμα. Επειδή η φλούδα του είναι εξαιρετικά λεπτή και ευαίσθητη, η συγκομιδή γίνεται αποκλειστικά με το χέρι, σημειώνει ο Ιβάν Σεργκέεφ, καλλιεργητής δεύτερης γενιάς.