Ταμείο καινοτομίας: βάζει σε κίνδυνο τους ασθενείς με σοβαρές παθήσεις

Σε αποκλεισμό από τις θεραπείες τους κινδυνεύουν να βρεθούν ασθενείς με πολύ σοβαρές παθήσεις, εξαιτίας διατάξεων που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο για το Ταμείο Καινοτομίας που τέθηκε σε διαβούλευση.

Η ρύθμιση που θέτει ως προϋπόθεση την εισαγωγή καινοτόμων σκευασμάτων στην Ελλάδα μόνον εφόσον έχουν αξιολογηθεί από πέντε ή τέσσερις (για τα ορφανά φάρμακα) φορείς αξιολόγησης τεχνολογιών υγείας 11 χωρών της Ευρώπης, εγείρει σοβαρές ανησυχίες ως προς την πραγματική πρόσβαση των ασθενών σε θεραπείες, ιδίως για τα άτομα που ζουν με σπάνια νοσήματα, υποπληθυσμούς τους, αλλά και υπερ-σπάνια νοσήματα.

Οι επιπτώσεις της ρύθμισης δεν είναι θεωρητικές, αλλά αφορούν συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς θεραπεία.

Μάλιστα, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό ότι η προτεινόμενη ρύθμιση δεν συνοδεύεται από καμία δημοσιευμένη ή τεκμηριωμένη μελέτη αξιολόγησης οικονομικού ή υγειονομικού αντικτύπου, αλλά ούτε και από ανάλυση κόστους-αποτελεσματικότητας.

Συνεπώς, δεν προκύπτει ότι τα μέτρα που εισάγονται θα επιτύχουν τον επιδιωκόμενο δημοσιονομικό στόχο ή τη βελτίωση της αποδοτικότητας του συστήματος.

Αντιθέτως, ενέχουν σοβαρό κίνδυνο περιορισμού της πρόσβασης, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή χιλιάδων παιδιατρικών και ενήλικων Ελλήνων ασθενών, ιδίως όσων πάσχουν από σπάνια, απειλητικά για τη ζωή νοσήματα, τα οποία συχνά οδηγούν σε σοβαρή και ενίοτε μη αναστρέψιμη αναπηρία.

Η αποζημίωση σε άλλα κράτη μέλη δεν μπορεί να αποτελεί σχεδόν αποκλειστικό προαπαιτούμενο πρόσβασης για Έλληνες ασθενείς με τεκμηριωμένη και επείγουσα ιατρική ανάγκη

Τα παραπάνω επισημαίνει η Ένωση Σπανίων Ασθενών Ελλάδας (ΕΣΑΕ), επιβεβαιώνοντας προηγούμενο σχετικό ρεπορτάζ του in.gr και υπογραμμίζοντας ότι το Σύστημα Ηλεκτρονικής Προέγκρισης (ΣΗΠ) οφείλει να λειτουργεί ως μηχανισμός ταχείας, ασφαλούς και ισότιμης πρόσβασης των ασθενών σε αναγκαίες θεραπείες, και όχι ως πρόσθετο διοικητικό φίλτρο αποκλεισμού. Η προτεινόμενη τροποποίηση, όπως εισάγεται με το άρθρο 12, δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο περιορισμού της πρόσβασης, ιδίως για ασθενείς με σπάνια, ταχέως εξελισσόμενα, απειλητικά για τη ζωή ή και νοσήματα που οδηγούν σε σημαντική αναπηρία.

Η ΕΣΑΕ επισημαίνει ότι η πρόσβαση σε θεραπεία δεν μπορεί να εξαρτάται από διοικητικά κριτήρια που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα των Σπανίων Νοσημάτων. Η ρύθμιση, όπως διαμορφώνεται, κινδυνεύει να λειτουργήσει ως μηχανισμός αποκλεισμού, χωρίς αποδεδειγμένο δημοσιονομικό όφελος. Ως αποτέλεσμα, δημιουργείται ορατός κίνδυνος να παραμείνουν εκτός πλαισίου ασθενείς με πραγματική και επείγουσα θεραπευτική ανάγκη.

Τονίζει ότι τις Σπάνιες Ασθένειες, η περιορισμένη διαθεσιμότητα δεδομένων, ο μικρός αριθμός ασθενών, η ετερογένεια των εθνικών συστημάτων αποζημίωσης και η περιορισμένη εμπορική παρουσία εταιρειών δεν αποτελούν εξαίρεση, αλλά εγγενή χαρακτηριστικά. Συνεπώς, η αποζημίωση σε άλλα κράτη μέλη δεν μπορεί να αποτελεί σχεδόν αποκλειστικό προαπαιτούμενο πρόσβασης για Έλληνες ασθενείς με τεκμηριωμένη και επείγουσα ιατρική ανάγκη.