Πανάκριβό μου ντίζελ – οι ευρωπαίοι οδηγοί το πληρώνουν κατά 40% πιο πάνω από ό,τι στην αρχή του έτους

Οι τιμές του ντίζελ έχουν εκτοξευθεί. Οι κύριες αιτίες είναι γνωστές. Οι διαταραχές της αγοράς των καυσίμων ως συνέπεια του πολέμου στη Μέση Ανατολή και τα πλήγματα στα ρωσικά διυλιστήρια πετρελαίου. Αυτό έχει ως συνέπεια, βάσει τα στοιχεία των Financial Times, οι οδηγοί στην Ευρώπη να δαπανούν 40% περισσότερα χρήματα κάθε φορά που γεμίζουν το ρεζερβουάρ τους, σε σύγκριση με τις αρχές του έτους.

Αυτό σημαίνει ότι δαπανούν επιπλέον 30 ευρώ για ντίζελ για ένα ρεζερβουάρ 50 λίτρων κάθε φορά που ανεφοδιάζονται. Και αυτό, πριν οι ΗΠΑ αποφασίσουν απαγόρευση εξαγωγών…

Η Ευρώπη υφίσταται τις σοβαρότερες επιπτώσεις από τις υψηλές τιμές του ντίζελ σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη μεγάλη οικονομία.

Η εκτίμηση αυτή δεν περιλαμβάνει τυχόν μειώσεις φόρων στα καύσιμα, οι οποίες τελικά θα πρέπει να αντισταθμιστούν μέσω άλλων φορολογικών μέτρων ή αυξημένου δανεισμού, επισήμανε η T&E.

Το ντίζελ αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 40% της κατανάλωσης πετρελαιοειδών στην ευρωπαϊκή οικονομία. Το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο από κάθε άλλη περιοχή και διπλάσιο σε σχέση με τις ΗΠΑ. Και γι’ αυτό η Ευρώπη καθίσταται πιο ευάλωτη στις αυξήσεις των τιμών.

Η ΕΕ έχει θέσει ως στόχο τον διπλασιασμό του ρυθμού ηλεκτροκίνησης έως το 2040, ώστε να καλύπτει το 46% της ζήτησης. Η περαιτέρω ηλεκτροκίνηση θα μπορούσε να μειώσει το παγκόσμιο κόστος εισαγωγής ενέργειας κατά περισσότερα από 400 δισ. δολάρια, σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας.

Παρ’ όλα αυτά, οι κυβερνήσεις στην Ευρώπη ζητούν μέτρα για να μειωθεί η τιμή των καυσίμων στην αντλία. Όπως η γαλλική.

Ο Μακρόν δήλωσε ότι αυτό θα αύξανε την παραγωγή των ευρωπαϊκών διυλιστηρίων κατά 5 έως 20%, βάσει διαβουλεύσεων με γαλλικά διυλιστήρια. Επισήμανε επίσης ότι η ΕΕ είχε χαλαρώσει παλαιότερα τους περιορισμούς κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19.

Κάλεσε επίσης την ΕΕ να άρει τους περιορισμούς στη χρήση βιοντίζελ, επιτρέποντας στους διανομείς να χρησιμοποιούν το μείγμα B10 –το οποίο περιέχει 10% βιοντίζελ– αντί για το καθιερωμένο B7.

Η ευπάθεια της Ευρώπης στις τιμές του ντίζελ αποτελεί κληρονομιά πολιτικών που ενθάρρυναν τη χρήση του συγκεκριμένου καυσίμου κατά τις δεκαετίες του 1990 και του 2000. Τότε, η μεγαλύτερη αποδοτικότητα του ντίζελ οδηγούσε σε λιγότερες εκπομπές άνθρακα και χαμηλότερο κόστος για τους οδηγούς σε σύγκριση με τη βενζίνη.