Πάνω από 40 ώρες την εβδομάδα δουλεύουν οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης στην ελλάδα
Στις επίσημες στατιστικές η μερική απασχόληση στην Ελλάδα καταγράφεται χαμηλή, μόλις 5,2% σε σύγκριση με το 17,1 του μέσου όρου της ΕΕ. Όμως στις καταστάσεις του ΕΡΓΑΝΗ σχεδόν η μία στις δύο προσλήψεις κάθε μήνα είναι μερικής απασχόλησης, με μισθό περίπου 550 ευρώ καθαρά. Είναι επίσης κοινό μυστικό ότι η μερική απασχόληση κρύβει υποδηλωμένη εργασία. Πολλοί εργοδότες έχουν βρει τρόπους να παρακάμπτουν την ψηφιακή κάρτα, κολλώντας μισά ένσημα ή κρύβοντας υπερωρίες.
Στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης έχουν τη μεγαλύτερη εργάσιμη εβδομάδα στην ΕΕ, κατά μέσο όρο 40,1 ώρες, έναντι 38,7 σε ΕΕ και 38,6 στην Ευρωζώνη. Στις παραγωγικές ηλικίες των 25-64 ετών ο μέσος όρος είναι υψηλότερος, στις 40,6 ώρες.
Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, το 35,5% των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα δουλεύουν περισσότερο από το συμβατικό ωράριο με το 43,4% να μην πληρώνεται τις υπερωρίες. Από όσους δουλεύουν υπερωριακά, ένα σημαντικό αθροιστικό ποσοστό (33,2%) εργάζεται πάνω από 6 επιπλέον ώρες εβδομαδιαίως, υποδηλώνοντας υψηλή ένταση εργασίας. το 24,1% δουλεύει από 6 ως 10 ώρες επιπλέον και ένα διόλου ευκαταφρόνητο 9,1% δουλεύει 11 ή περισσότερες επιπλέον.
Μετά την Ελλάδα, οι χώρες με τη μεγαλύτερη εργάσιμη εβδομάδα είναι η Βουλγαρία και η Πολωνία (38,7 ώρες) και η Λιθουανία (38,4).
Τη μικρότερη εργάσιμη εβδομάδα έχουν η Ολλανδία, με 31,9 ώρες, η Γερμανία και η Δανία με 33,9 και η Αυστρία με 34
Ανάμεσα στους εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης οι άνδρες δουλεύουν κατά μέσο όρο 39,4 ώρες την εβδομάδα, έναντι 37,6 για τις γυναίκες. Η ψαλίδα στον εργάσιμο χρόνο μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι μεγαλύτερη σε Ελλάδα, Ολλανδία και Ιρλανδία, ξεπερνώντας τις 3 ώρες την εβδομάδα. Το Βέλγιο έχει τη μεγαλύτερη διαφορά στα ωράρια μεταξύ εργαζομένων και αυτοαπασχολούμενων, στις 35,2 και 43,2 ώρες αντίστοιχα.
H Eurostat διευκρινίζει ότι οι πραγματικές ώρες εργασίας – δηλαδή εκείνες που αναφέρουν οι εργαζόμενοι ότι δούλεψαν την προηγούμενη εβδομάδα– τείνουν να είναι λιγότερες από τις συνήθεις. Η διαφορά αυτή μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι οι συνήθεις ώρες εργασίας δεν επηρεάζονται από απουσίες από την εργασία, ενώ οι πραγματικές ώρες εργασίας κατά την εβδομάδα αναφοράς επηρεάζονται από διακοπές, αναρρωτικές άδειες ή άλλα είδη απουσιών.
Μια σύγκριση της κατανομής των πραγματικών και των συνήθων ωρών εργασίας στην κύρια απασχόληση ανά καθεστώς απασχόλησης δείχνει ότι οι αυτοαπασχολούμενοι εκπροσωπούνταν σε μεγαλύτερο βαθμό στις κατηγορίες με περισσότερες ώρες εργασίας (δηλ. 40–44,5 ώρες και 45,0 ώρες ή περισσότερες) σε σχέση με τους μισθωτούς. Μεταξύ των μισθωτών, το μεγαλύτερο ποσοστό εργαζόταν μεταξύ 40 και 44,5 ωρών την εβδομάδα (38,4%), ενώ μόνο το 6,4% εργαζόταν 45,0 ώρες ή περισσότερες. Αντίθετα, μεταξύ των αυτοαπασχολούμενων, καταγράφηκαν ίσα ποσοστά (32,2%) τόσο για την κατηγορία των 40- 44,5 ωρών όσο και για την κατηγορία των 45 ωρών ή περισσότερων
