Χάσμα στην τηλεργασία μεταξύ των χωρών της εε - οι παράγοντες που το προκαλούν και η εικόνα στην ελλάδα

Ένας στους πέντε εργαζόμενους στη Φινλανδία δουλεύει από το σπίτι. Στην Ελλάδα, μόλις ένας στους 43. Η τηλεργασία χωρίζει την Ευρώπη σε δύο κόσμους δημιουργώντας ένα περιφερειακό χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου, αλλά ακόμα και στις χώρες που την έχουν αγκαλιάσει, τα πράγματα δεν είναι ρόδινα.

Τα στοιχεία της Eurostat καταδεικνύουν ένα σαφές περιφερειακό χάσμα όσον αφορά στην τηλεργασία

Οι πιθανότητες ενός εργαζομένου στην Ευρωπαϊκή Ένωση να εργάζεται από το σπίτι εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον τόπο διαμονής του. Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν σημαντικές διαφοροποιήσεις, καθώς σε ορισμένα κράτη-μέλη ένας εργαζόμενος έχει υπερπολλαπλάσιες πιθανότητες να δουλεύει εξ αποστάσεως σε σύγκριση με ό,τι ισχύει σε άλλες χώρες.

Για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι στη Φινλανδία έχουν περίπου 16 φορές περισσότερες πιθανότητες για τηλεργασία σε σύγκριση με εκείνους στη Ρουμανία, γεγονός που υπογραμμίζει το έντονο χάσμα μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Σύμφωνα με την Eurostat, το 2025 το 20,5% των εργαζομένων στη Φινλανδία εργάζονταν συνήθως από το σπίτι, σε σύγκριση με μόλις 1,3% στη Ρουμανία.

Η Φινλανδία και η Ιρλανδία – που ακολουθεί στην κατάταξη με 19,2% – βρίσκονται σε μια κατηγορία από μόνες τους όσον αφορά την εξ αποστάσεως εργασία. Το 2025, στις δύο αυτές χώρες περίπου ένας στους πέντε δούλευε συνήθως από το σπίτι (20,5% και 19,2%, αντιστοίχως), ποσοστό υπερδιπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ, που ήταν 8,8%.

Από τις υπόλοιπες χώρες, καμία άλλη δεν καταγράφει ποσοστό τηλεργασίας άνω του 14%. Ειδικότερα, το Βέλγιο καταλαμβάνει την τρίτη θέση με 13,2%, ακολουθούμενο από τη Γερμανία (13%) και τη Μάλτα (12,5%). Αρκετές χώρες της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης – μεταξύ των οποίων η Σουηδία, η Εσθονία, η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, η Γαλλία και η Αυστρία – παρουσιάζουν ποσοστά άνω του 10%, πράγμα που σημαίνει ότι περισσότεροι από ένας στους δέκα εργαζόμενους κάνουν τηλεργασία.

Η τηλεργασία παραμένει κάτω του 5% σε αρκετές χώρες της νότιας και ανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων της Σερβίας, της Τουρκίας, της Ουγγαρίας, της Κύπρου, της Κροατίας και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Πολύ χαμηλή τηλεργασία καταγράφεται στην Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στο άλλο άκρο της κλίμακας με 2,3%, μία θέση κάτω από την Ιταλία που έχει 2,7%. Κάτω του 2% βρίσκονται η Ρουμανία (1,3%), η Βουλγαρία (1,4%) και η Βόρεια Μακεδονία (1,9%).

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η εικόνα στις τέσσερις μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ, με τα ποσοστά τηλεργασίας να παρουσιάζουν μεγάλη ανισορροπία. Από τη μία η Γερμανία κατατάσσεται τέταρτη στη λίστα με ποσοστό 13%, ενώ η Ιταλία βρίσκεται στο άλλο άκρο με 2,7%. Έπειτα, η Γαλλία (11%) βρίσκεται πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ η Ισπανία (7,9%) βρίσκεται ελαφρώς κάτω από αυτόν.

Τα στοιχεία της Eurostat καταδεικνύουν ένα σαφές περιφερειακό χάσμα, με την τηλεργασία να είναι γενικά πιο διαδεδομένη στη βόρεια και βορειοδυτική Ευρώπη και πολύ λιγότερο διαδεδομένη στην ανατολική και νοτιοανατολική. Να σημειωθεί ότι αν και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν περιλαμβάνεται στα στοιχεία της Eurostat, ξεχωριστή έρευνα υποδηλώνει ότι παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό τηλεργασίας σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Ο Aksoy αποδίδει αυτό το χάσμα μεταξύ των χωρών κυρίως σε τρεις παράγοντες. Ο πρώτος αφορά στη δομή της εργασίας. Υψηλότερα ποσοστά εργασίας από το σπίτι έχουν οι χώρες με μεγαλύτερη απασχόληση στους τομείς της τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών (ΤΠΕ), των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, των επαγγελματικών υπηρεσιών, της δημόσιας διοίκησης, της έρευνας και άλλων γραφειακών επαγγελμάτων.