Κάτω από τα επίπεδα του 2021 οι πραγματικοί μισθοί στην ευρωζώνη - μείωση σχεδόν 2%, πού βρίσκεται η ελλάδα

Εκατομμύρια ευρωπαϊκά νοικοκυριά εξακολουθούν να πιέζονται σοβαρά από την αύξηση του κόστους διαβίωσης, καθώς οι πραγματικοί μισθοί – προσαρμοσμένοι στον πληθωρισμό – έχουν μειωθεί κατά 1,8% στην Ευρωζώνη την περίοδο 2021 – 2026. Αυτό δείχνει ότι η αγοραστική δύναμη δεν έχει επανέλθει πλήρως στα προ του 2021 επίπεδα, παρά την όποια σταδιακή άνοδο των αμοιβών.

Πίεση στους μισθούς άσκησαν παράγοντες όπως η πανδημία του κορονοϊού, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η ραγδαία άνοδος των τιμών της ενέργειας και ο πληθωρισμός που έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ. Ωστόσο, ο αντίκτυπος στην αγοραστική δύναμη των εργαζομένων παρουσίασε σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών – μελών.

Όπως αναφέρει το Euronews που παρουσιάζει την έκθεση, μεγαλύτερη μείωση κατέγραψε η Ιταλία (-6,1%), ακολουθούμενη από την Τσεχία (-5,8%) και τη Σουηδία (-4,8%), ενώ ακολούθησαν Δανία (-2,1%) και Ισπανία (-2%). Στο Βέλγιο, οι πραγματικοί μισθοί παρέμειναν αμετάβλητοι, ενώ η Γαλλία και η Εσθονία κατέγραψαν οριακές αυξήσεις μόλις 0,1%.

Ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ, η Ουγγαρία είχε τη μεγαλύτερη αύξηση (29,8%), με την Πολωνία να ακολουθεί στην τρίτη θέση (16,5%), αμφότερες εκτός ζώνης ευρώ, όπως και η Τουρκία που βρίσκεται στην κορυφή της λίστας.

Από την πλευρά του ο Ρόναλντ Γιάνσεν, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC) και της Συμβουλευτικής Επιτροπής Συνδικάτων (TUAC) επισήμανε την επιτάχυνση του πληθωρισμού το 2021-2022 στην Ευρωζώνη.

Η Τουρκία ξεχωρίζει ως η πιο σημαντική εξαίρεση, καταγράφοντας την υψηλότερη αύξηση των πραγματικών μισθών, της τάξης του 78,6%, παρά το ποσοστό πληθωρισμού 32% στα μέσα του 2026.

Η Ιταλία κατέγραψε τη μεγαλύτερη πτώση από όλες τις χώρες που αναλύθηκαν, με τους πραγματικούς μισθούς να μειώνονται κατά 6,1%. Πίσω από την πτώση κρύβονται συγκεκριμένοι λόγοι. Ο Ρόναλντ Γιάνσεν δήλωσε ότι η συστηματική καθυστέρηση των εργοδοτών στην υπογραφή νέων συμβάσεων και η αποδυνάμωση της διαπραγματευτικής θέσης των συνδικάτων συνέβαλαν στη μείωση των πραγματικών μισθών στη χώρα.

Ο Μικέλε Μπαβάρο, οικονομολόγος της Scuola Normale Superiore της Ιταλίας, σχολίασε ότι οι ιστορικά μεγάλες καθυστερήσεις της Ιταλίας στην ανανέωση των συμβάσεων επιβράδυναν την ανάκαμψη των ονομαστικών μισθών μετά την αύξηση του πληθωρισμού. Επίσης, ο Ρίτσαρντ Γκρίβεσον και η Μέριεμ Γκόκτεν επισήμαναν τη χαμηλή παραγωγικότητα, τη συγκρατημένη οικονομική ανάπτυξη και τη σχετικά αργή προσαρμογή των ονομαστικών μισθών στην Ιταλία.

Η Σλοβακία, η Φινλανδία, η Ιρλανδία και η Ελβετία σημείωσαν μικρές μειώσεις μεταξύ 0,7% και 1,4%. Η Ουγγαρία κατατάσσεται δεύτερη συνολικά (29,8%) – πρώτη ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ – και αποτελεί η ίδια μια ακραία τιμή εντός της ΕΕ. Στην Πολωνία, οι πραγματικοί μισθοί αυξήθηκαν κατά 16,5%. Οι τρεις πρώτες χώρες βρίσκονται όλες εκτός της ζώνης του ευρώ.

Ο ίδιος ανέφερε ότι η εξαιρετική πορεία των πραγματικών μισθών στην Ουγγαρία δεν αντανακλά μια ασυνήθιστη αύξηση της παραγωγικότητας, αλλά μάλλον τις συνδυασμένες επιπτώσεις της στενότητας της αγοράς εργασίας, μιας επιθετικής πολιτικής για τον κατώτατο μισθό, της συνεχιζόμενης μισθολογικής σύγκλισης και των προσπαθειών των εργαζομένων να αποκαταστήσουν την αγοραστική τους δύναμη μετά το πλήγμα του πληθωρισμού.