Η ενεργειακή κρίση χτυπά την πόρτα μας και οι «κλειδαριές» είναι… ορθάνοιχτες

Στην αρχαία τραγωδία, η ύβρις προηγείται πάντα της νέμεσης. Στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα, η γεωπολιτική αφέλεια και ο θεσμικός δογματισμός προηγούνται πάντα της οικονομικής ασφυξίας. Η ενεργειακή κρίση επιστρέφει απειλητικά στην καθημερινότητα, αποδεικνύοντας ότι τα μαθήματα του παρελθόντος ουδέποτε έγιναν ουσιαστικά βιώματα.

Αυτό που για την αμερικανική διοίκηση φαντάζει ως μια κίνηση εσωτερικής πολιτικής τακτικής, για την Ευρώπη μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό

Από τη μία πλευρά, ο εφιάλτης μιας νέας πετρελαϊκής δίνης με φόντο τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την άλλη, το εσωτερικό ηλεκτρικό βραχυκύκλωμα μιας Ένωσης που αδυνατεί να συνεννοηθεί ακόμη και για τα στοιχειώδη: τη λειτουργία και το κόστος των ίδιων της των δικτύων.

Οι δηλώσεις του Ράιτ ήταν φειδωλές και ορισμένοι λομπίστες του ενεργειακού κλάδου έχουν επισημάνει ότι οποιοσδήποτε συντονισμός μεταξύ διυλιστηρίων σχετικά με τους περιορισμούς θα μπορούσε να εγείρει ανησυχίες περί αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας.

Όμως, αυτό που για την αμερικανική διοίκηση φαντάζει ως μια κίνηση εσωτερικής πολιτικής τακτικής, για την Ευρώπη μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό.

Η Ευρώπη παλεύει με τις υψηλές τιμές των καυσίμων από τότε που ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου, όμως εξαρτάται πολύ περισσότερο από τις εισαγωγές σε σχέση με τις ΗΠΑ. Η μέση τιμή του ντίζελ στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ έφτασε σε ιστορικό ρεκόρ, σύμφωνα με ανάλυση του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων.