Κερδίζουν έδαφος τα ιδιωτικά κλαμπ παρά το υψηλό κόστος

Μια νέα -παγκόσμια- άνθηση γνωρίζουν τα ιδιωτικά κλάμπ, κυρίως στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Οι ιδιωτικές λέσχες μόνον για μέλη, είναι επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται αυτό το παλιρροιακό κύμα χρημάτων και ενδιαφέροντος που ρέει προς τα κλαμπ.

Και αυτό, παρά το γεγονός ότι χρεώνουν υψηλές ετήσιες χρεώσεις για πρόσβαση σε αποκλειστικά πολυτελή μπαρ, εστιατόρια και άλλες παροχές.

Η λέσχη, που έγινε μάρτυρας πολλών ιστορικών γεγονότων στην πολυτελή συνοικία Τσέλσι του Λονδίνου, άνοιξε αμέσως μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να φιλοξενήσει γυναίκες που είχαν υπηρετήσει στο στρατό. Άρχισε να δέχεται άνδρες περίπου πέντε δεκαετίες αργότερα.

Το Λονδίνο είναι η γενέτειρα αυτών των club s -των αυστηρά κλειστών λέσχων για μέλη- με το White’s Club, που άνοιξε το 1693, να αναφέρεται ως το παλαιότερο. Είναι δύσκολο να βρεθούν ακριβείς αριθμοί, αλλά οι ειδικοί του κλάδου εκτιμούν ότι το Λονδίνο διαθέτει πάνω από 130 ιδιωτικές λέσχες.

Τα τελευταία δύο χρόνια, η πόλη έχει προσθέσει έως και 10 νέα κλαμπ, σύμφωνα με τον Χομπς, μεταξύ των οποίων τα Maxime’s, Chez Margaux και το βρετανικό παράρτημα The Twenty Two.

Από τα κλαμπ που άνοιξαν τα τελευταία πέντε χρόνια, τα ετήσια τέλη συνδρομής κυμαίνονται από περίπου 3.000 έως 15.000 δολάρια, ανέφερε ο Χομπς, σημειώνοντας ότι πολλά χρεώνουν τέλη εγγραφής που κυμαίνονται από 1.000 έως το εκπληκτικό ποσό των 200.000 δολαρίων.

Αλλά τι άλλο εξηγεί αυτό το μικροσκοπικό, ακμάζον νησάκι του κλάδου σε πόλεις όπου η πλειοψηφία δυσκολεύεται να καλύψει τις καθημερινές ανάγκες της;

Για τους επενδυτές, οι σύλλογοι μπορούν να αποτελέσουν μια επικερδή επένδυση. Τα έξοδα συνδρομής είναι υψηλά και οι λίστες αναμονής μπορεί να είναι μεγάλες – ένα ενθαρρυντικό σημάδι για τους επενδυτές ότι η λέσχη τους θα συνεχίσει να έχει ζήτηση.

Ο Τζέιμι Κάρινγκ, σύμβουλος του κλάδου της φιλοξενίας με έδρα το Λονδίνο, δήλωσε στο CNN ότι το 2019 λάμβανε πιθανώς μερικές ερωτήσεις κάθε μήνα από υποψήφιους πελάτες που ήθελαν να ανοίξουν μια λέσχη. Τώρα, λαμβάνει περίπου μια ντουζίνα τον μήνα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα της επιχείρησής του, λέει ο Κάρινγκ, αλλά κυρίως αποτελεί ένδειξη της ανάπτυξης της πολυτελούς φιλοξενίας.

Οι ιδιωτικές λέσχες χρειάζονταν μια ανανέωση της εικόνας τους είναι άλλωστε κάτι που τους επιβάλεται απο την προσέλκυση νεότερου κοινού…