Η γεωπολιτική νευρικότητα και τα κλειστά στενά του ορμούζ ναρκοθετούν την αποκλιμάκωση των τιμών

Μια ανοίγουν και μια κλείνουν τα Στενά του Ορμούζ… Τα αντικρουόμενα μηνύματα που εκπέμπονται από τη Μέση Ανατολή κρατούν τις αγορές ενέργειας σε μόνιμη εγρήγορση, εντείνοντας τη νευρικότητα και τροφοδοτώντας ένα νέο κύμα αβεβαιότητας για τις τιμές.

Οι τελευταίες προβλέψεις των διεθνών οργανισμών καταγράφουν ήδη μια τάση αναθεώρησης προς τα πάνω

Ακόμη κι αν τελικά οι ροές πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου συνεχιστούν απρόσκοπτα, το αποτύπωμα της κρίσης έχει ήδη περάσει στην πραγματική οικονομία και, κυρίως, στις προσδοκίες.

Η εμπειρία δείχνει ότι οι ενεργειακές κρίσεις δεν έχουν μόνο βραχυπρόθεσμο αντίκτυπο. Ακόμη και αν υπάρξει αποκλιμάκωση και τα Στενά παραμείνουν ανοιχτά, οι τιμές δεν επιστρέφουν εύκολα στα προ κρίσης επίπεδα. Οι επιχειρήσεις μετακυλίουν το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι μεταφορές γίνονται ακριβότερες, και τελικά το σύνολο της αλυσίδας τιμών αναπροσαρμόζεται προς τα πάνω. Το αποτέλεσμα είναι ένας πιο επίμονος πληθωρισμός.

Σε αυτό το περιβάλλον, οι τελευταίες προβλέψεις των διεθνών οργανισμών καταγράφουν ήδη μια τάση αναθεώρησης προς τα πάνω. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκτιμά ότι ο πληθωρισμός στην Ελλάδα θα κινηθεί περίπου στο 3,5% το 2026, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδος βλέπει το ποσοστό κοντά στο 3,1%, ελαφρώς αυξημένο σε σχέση με προηγούμενες εκτιμήσεις.

Αντίστοιχα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνεχίζει να παρακολουθεί στενά τις δευτερογενείς επιπτώσεις, δηλαδή το κατά πόσο οι αυξήσεις στην ενέργεια θα περάσουν σε μισθούς και υπηρεσίες.

Το βασικό ζητούμενο πλέον δεν είναι μόνο η πορεία των τιμών της ενέργειας, αλλά η διάρκεια της πίεσης. Οι αγορές φαίνεται να προεξοφλούν ότι ακόμη και σε σενάριο αποκλιμάκωσης της έντασης, το κόστος θα παραμείνει αυξημένο για μήνες αν όχι για μεγαλύτερο διάστημα διατηρώντας σε υψηλότερα επίπεδα το κόστος ζωής.

Για τα νοικοκυριά, η εικόνα μεταφράζεται σε ακριβότερα καύσιμα, αυξημένους λογαριασμούς ενέργειας και πιέσεις στα βασικά αγαθά. Για τις επιχειρήσεις, σε περιορισμένα περιθώρια κέρδους και αυξημένη αβεβαιότητα για επενδύσεις και για τις κεντρικές τράπεζες, μία δύσκολη ισορροπία από τη μία η ανάγκη συγκράτησης του πληθωρισμού, από την άλλη ο κίνδυνος να φρενάρει η ανάπτυξη.