Τι περιλαμβάνει το νέο deal του τραμπ για τη γροιλανδία

Τόσο θορυβήθηκαν οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι από την αποφασιστικότητα του Αμερικανού προέδρου -και από την απειλή του για επιβολή δασμών ύψους 25% σε όποιον στεκόταν εμπόδιο στην προσάρτηση- ώστε άρχισαν να συζητούν για ένα μέλλον της Δύσης χωρίς την Αμερική.

Όμως, η συμφωνία της Τρίτης για την ασφάλεια στην Αρκτική και τον Βόρειο Ατλαντικό, η οποία υπεγράφη στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών από τον Τραμπ και τους πρωθυπουργούς της Γροιλανδίας και της Δανίας, θέτει τέλος στη διαμάχη.

Τι ακριβώς περιλαμβάνει η συμφωνία και ποιοι είναι οι κερδισμένοι και οι χαμένοι από τις πολύμηνες συνομιλίες υψηλού ρίσκου;

Πολλοί εμπειρογνώμονες υποστήριζαν ότι αυτή η παλαιότερη συμφωνία παρείχε ήδη στον Τραμπ το μεγαλύτερο μέρος όσων ζητούσε όσον αφορά την απεριόριστη ελευθερία για την εγκατάσταση στρατιωτικών βάσεων και την επιτήρηση της περιοχής

Τώρα, υπάρχει μια βασική διαφορά: πλέον η Γροιλανδία αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος.

Ωστόσο, η Δανία και η Γροιλανδία θα έχουν τον τελικό λόγο για το πού θα χωροθετηθούν αυτές οι εγκαταστάσεις ή για το αν θα κατασκευαστούν εν γένει, όπως αναφέρεται το Politico.

Νέες είναι επίσης αρκετές ρήτρες που έχουν σχεδιαστεί για να εμποδίσουν πιθανούς ανταγωνιστές και αντιπάλους από το να αποκτήσουν στρατιωτικό ή οικονομικό έρεισμα στη Γροιλανδία στο μέλλον. Ορίζεται ότι κανένα κράτος μη μέλος του ΝΑΤΟ δεν μπορεί να ανοίξει βάση στο νησί ούτε να προχωρήσει σε εξόρυξη κρίσιμων ορυκτών ή σπάνιων γαιών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των τριών συμβαλλομένων μερών.

Παραμένει ασαφές πώς θα λειτουργήσει αυτό, δεδομένου ότι η μία βάση που αναφέρεται στη συμφωνία έκλεισε από τις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1950 και η άλλη είναι μια μικρή δανική εγκατάσταση που αυτή τη στιγμή στεγάζει σκυλιά για έλκηθρα.

Τα επικρατέστερα σενάρια αφορούν νέες εγκαταστάσεις αεράμυνας και ραντάρ, οι οποίες συνεπάγονται υψηλό κατασκευαστικό κόστος, σύμφωνα με το Politico.

Έπειτα, τίποτα στη συμφωνία δεν προσδιορίζει μηχανισμούς επιμερισμού του κόστους μεταξύ των τριών μερών.