Γιατί οι νέοι είναι οι μεγάλοι χαμένοι στην ευρώπη - όλα τα προβλήματα του κόσμου στην παλάμη του χεριού τους

Με αυξημένα επίπεδα άγχους, ανησυχίας, θλίψης και απογοήτευσης είναι αντιμέτωποι οι νέοι άνθρωποι της Ευρώπης. Και φυσικά, υπάρχει λόγος για αυτό.

Το πρώτο πράγμα που κάνουν πολλοί νέοι κάθε πρωί είναι να πάρουν το τηλέφωνό τους και μέσα σε λίγα λεπτά όλα τα προβλήματα του κόσμου βρίσκονται ήδη στην παλάμη του χεριού τους: πόλεμος, αυξανόμενες τιμές τροφίμων, πολιτικές εντάσεις, κλιματικές καταστροφές, στεγαστική κρίση και τρομοκρατία.

Στο παρελθόν, οι μεγάλες κρίσεις και οι καταστροφές έρχονταν ως ξεχωριστά σοκ. Αναφέρονταν μέσω ραδιοφώνου, τηλεόρασης ή εφημερίδων, γεγονός που πυροδότησε αμέσως ευρεία συζήτηση. Σήμερα, ωστόσο, το να ακούμε για τέτοια καταστροφικά γεγονότα έχει απλώς γίνει μέρος της καθημερινής ζωής και συχνά φαίνεται αδύνατο να ξεφύγουμε. Φυσικά, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι η αιτία αυτών των γεγονότων, αλλά έχουν αλλάξει τον τρόπο που οι άνθρωποι τα βιώνουν.

Οι χρήστες εκτίθενται σε παγκόσμια γεγονότα στη μέση μιας συζήτησης με φίλους, μετά από φωτογραφίες διακοπών ή ένα σεμινάριο μακιγιάζ, δημιουργώντας ένα μείγμα συναισθημάτων και, κατά καιρούς, απόλυτη απάθεια και καθιστώντας πολύ πιο δύσκολο να απενεργοποιηθούν.

Πώς αυτές οι αλληλεπικαλυπτόμενες πιέσεις διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο οι νέοι Ευρωπαίοι σκέφτονται την πολιτική, την ψυχική τους ευεξία και το μέλλον τους.

Η παρακάτω έρευνα πραγματοποιήθηκε με βάση συγκεκριμένες ερωτήσεις σε 128 νέους από όλη την Ευρώπη, η οποία συλλέχθηκε μέσω των προσωπικών και επαγγελματικών δικτύων των συγγραφέων, καθώς και σε μια συνέντευξη με τον ψυχολόγο Γιάννη Φλιάτη.

Με την πρώτη ματιά, η έρευνα υποδηλώνει ότι οι μεγαλύτερες πιέσεις ξεκινούν εκτός διαδικτύου, στην πραγματικότητα της καθημερινής ζωής. Αλλά όταν αυτές οι πραγματικότητες ακολουθούν τους ανθρώπους στην ίδια οθόνη που χρησιμοποιούν για να χαλαρώσουν, να συνδεθούν και να ηρεμήσουν, η αβεβαιότητα γίνεται μια συνεχής παρουσία.

Οι πιέσεις που αναφέρθηκαν συχνότερα στην έρευνα δεν ήταν οι διαδικτυακές τάσεις, αλλά το καθημερινό κόστος. Περισσότεροι από τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων επέλεξαν την κρίση κόστους ζωής και τον πληθωρισμό.

Τα προβλήματα στέγασης και ενοικίων, καθώς και η ανασφάλεια στην εργασία προκλήθηκαν από περίπου τους μισούς, ενώ το 46% επέλεξε πολέμους και διεθνείς συγκρούσεις. Αυτές οι πιέσεις διαμορφώνουν τις πρακτικές αποφάσεις. Η αύξηση των ενοικίων μπορεί να καθυστερήσει τη μετακόμιση από το οικογενειακό σπίτι.

Οι προσωρινές συμβάσεις και οι αβέβαιοι μισθοί δυσχεραίνουν την αποταμίευση, τη μετακόμιση σε μια νέα πόλη ή τον σχεδιασμό μιας καριέρας. Το υψηλότερο κόστος διαβίωσης μπορεί να μετατρέψει τη θέρμανση ενός διαμερίσματος, τα ταξίδια, τις σπουδές ή τις συναντήσεις με φίλους σε υπολογισμούς για το τι μπορεί ακόμα να αντέξει οικονομικά