Πιερρακάκης: χρειαζόμαστε κεντρική ευρωπαϊκή δημοπρασία συχνοτήτων, αντί για εθνικές

Είναι μεγάλη τιμή και χαρά που βρίσκομαι σήμερα μαζί σας. Και χαίρομαι ιδιαίτερα, γιατί το θέμα που συζητάμε σήμερα, είναι ένα θέμα στο οποίο, υπό τη διττή μου ιδιότητα ως Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών της Ελλάδας και Προέδρου του Eurogroup, αφιερώνω αναπόφευκτα πολύ χρόνο σκέψης, όπως και όλοι οι συνάδελφοί μου.

Και το ερώτημα που πλαισιώνει τη σημερινή διάσκεψη δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο:

Η συνήθης απάντηση ξεκινά από τα προγράμματα που χρηματοδοτεί ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός: τη συνοχή, την έρευνα, την καινοτομία, τις υποδομές, τη γεωργία, την άμυνα, την ενεργειακή ασφάλεια, τη στήριξη της Ουκρανίας.

Αυτές οι προτεραιότητες έχουν προφανώς τεράστια σημασία, αλλά πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να τις εντάξουμε, λίγο-πολύ, κάτω από τον τίτλο που περιέγραψε προηγουμένως ο καλός μου φίλος, ο Επίτροπος (Πιοτρ Σεράφιν).

Και κάτω από έναν τίτλο που δημοσίευσε μία από τις αγαπημένες μου εφημερίδες πρόσφατα “Πού θα πάνε τα χρήματα”, επιτρέψτε μου να προτείνω μία επιπλέον οπτική – η οποία, θα έλεγα, είναι προφανής και ευκολότερη για εμάς, όταν διαχειριζόμαστε τους εθνικούς μας προϋπολογισμούς: επιτρέψτε μου να μεταβώ στην οπτική του “πώς δημιουργούμε τους πόρους”.

Ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός στηρίζει το ευρώ όχι μόνο μέσω όσων χρηματοδοτεί, αλλά και μέσω της οικονομικής λογικής που ενσωματώνει.

Σε τελική ανάλυση, το ευρώ δεν μπορεί να είναι ισχυρότερο από την οικονομία που το στηρίζει.

Επενδύουν στην παραγωγική ικανότητα, την ανθεκτικότητα και την αξιοπιστία των οικονομιών που τα εκδίδουν.

Και σήμερα, η παγκόσμια οικονομία, η ευρωπαϊκή οικονομία και οι εθνικές μας οικονομίες αναδιαμορφώνονται.

Η τεχνολογία αποτελεί το προφανές στρατηγικό πλεονέκτημα. Η ενέργεια έχει πλέον καταστεί ζήτημα ασφάλειας. Η οικονομική εξάρτηση μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε γεωπολιτικό μειονέκτημα.