Ψηφιακό ευρώ: οι φιλοδοξίες της λαγκάρντ προσκρούουν στην ηγεμονία του δολαρίου

Η πρωτοβουλία της προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, για το ψηφιακό ευρώ αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης γεωπολιτικής προσπάθειας για ανεξαρτησία και αυτονομία, στο πλαίσιο της οποίας η ΕΕ θα εξαρτάται λιγότερο από τρίτους και θα μπορεί να μειώσει την έκθεσή της σε μεγάλες οικονομίες όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα.

Οι καθυστερήσεις της Ευρώπης λειτουργούν υπέρ της ηγεμονίας του δολαρίου καθώς η Ουάσιγκτον έχει στηρίξει τα stablecoins και το δολάριο είναι ο βασιλιάς σε αυτή την αγορά.

Οι τράπεζες στην Ευρώπη έχουν επίσης αρχίσει να συνειδητοποιούν την απειλή που αποτελεί το γεγονός ότι η Αμερική παίρνει ένα αδιαμφισβήτητο προβάδισμα στον αγώνα για τον έλεγχο του μέλλοντος του χρήματος. Υπάρχουν και οι φωνές που υποστηρίζουν ότι το ψηφιακό ευρώ δεν είναι η μόνη λύση και προωθούν τα δικά τους stablecoin σε ευρώ υποστηρίζοντας ότι μπορούν να τα θέσουν σε λειτουργία πιο γρήγορα από την ΕΚΤ.

Η Ευρώπη είναι ήδη ευάλωτη σε πολλά μέτωπα ενώ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αμερικανικές εταιρείες για τα συστήματα πληρωμών της, κάτι που αποτελεί μια ακόμη πηγή ανησυχίας.

Το Bloomberg μίλησε με τραπεζίτες, πολιτικούς και αξιωματούχους, ορισμένοι από τους οποίους ζήτησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους και ιχνηλάτησε τις προσπάθειες των Ευρωπαίων για την λειτουργία του ψηφιακού ευρώ.

H πορεία παραμένει δύσκολη λόγω της γραφειοκρατίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των διαφωνιών σχετικά με τη ρύθμιση και των συγκρούσεων μεταξύ ανταγωνιστικών εθνικών συμφερόντων. Η ψηφοφορία σε επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία αναμενόταν να πραγματοποιηθεί αυτό το μήνα, έχει αναβληθεί τουλάχιστον μέχρι τον Ιούνιο.

Οι τράπεζες ασκούν πιέσεις κατά του ψηφιακού ευρώ και ο λόγος είναι η συρρίκνωση των καταθέσεων.

Ωστόσο πολλές πιέζουν πιο έντονα για τα stablecoins με την Societe Generale να είναι η πρώτη που λάνσαρε το δικό της.

Η ανησυχία για την κυριαρχία του δολαρίου εντείνεται από την συγκρουσιακή προσέγγιση του Τραμπ στις διεθνείς σχέσεις.

Οι ηγέτες της Ευρώπης έχουν διαπιστώσει από πρώτο χέρι πόσο αδύναμη είναι η θέση τους όσον αφορά βασικούς πόρους.