Είναι η αγορά ακινήτων στην ευρώπη μια έξυπνη απόφαση; ποιες χώρες φορολογούν περισσότερο, τι ισχύει στην ελλά

Η κατοχή ενός σπιτιού στην Ευρώπη είναι ένα δημοφιλές όνειρο. Μπορείτε να φανταστείτε μια ηλιόλουστη βίλα ή ένα κομψό διαμέρισμα στην πόλη.

Σε χθεσινό μας κείμενο γράφαμε για το πόσο πολύ θα ήθελαν οι περισσότεροι πολίτες στην Ευρώπη, ένα δικό τους σπίτι. Σήμερα θα αναφερθούμε στο τι χρειάζεται να πληρώσετε ως φόρο για την αγορά ενός σπιτιού στις χώρες της γηραιάς ηπείρου.

Αναλυτικότερα, η ιδιοκτησία ακινήτου συνοδεύεται από ένα συνονθύλευμα φόρων που σας ακολουθούν από τη στιγμή που υπογράφετε το συμβόλαιο μέχρι την ημέρα που το πουλάτε και ισχύουν είτε το ακίνητο είναι άδειο είτε σας αποφέρει ενοίκιο.

Το πόσο πραγματικά θα δώσετε εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πού αγοράζετε. Στοιχεία από τον Παγκόσμιο Οδηγό Ακινήτων, ο οποίος παρακολουθεί τη φορολογία ακινήτων σε περισσότερες από 80 χώρες, δείχνουν, όπως αναφέρεται το Euronews, ότι η στέγαση φορολογείται σε μεγάλο βαθμό σε ολόκληρη την ήπειρο.

Κάθε χώρα εφαρμόζει το δικό της πρόγραμμα, πολλοί βασικοί συντελεστές δημοσιεύονται ως εύρη και όχι ως ένα ενιαίο ποσό, και η αξία επί της οποίας χρεώνεται κάθε φόρος δεν είναι η ίδια παντού.

Για όποιον αγοράζει ακίνητο προς ενοικίαση, ο φόρος εισοδήματος από ενοίκια είναι το ποσό που προκαλεί τη μεγαλύτερη ζημιά στα οικονομικά αποτελέσματα και εκεί διαφέρουν περισσότερο οι χώρες.

Ο Παγκόσμιος Οδηγός Ακινήτων παρουσιάζει ένα μοντέλο για το τι θα πλήρωνε ένας ιδιοκτήτης που δεν είναι κάτοικος σε τρία επίπεδα μηνιαίου ενοικίου: 1.500 €, 6.000 € και 12.000 €.

Με ένα μέτριο μηνιαίο δάνειο 1.500 ευρώ, η Δανία είναι η πιο δύσκολη, λαμβάνοντας 42,11% από το πρώτο κιόλας ευρώ, με την Ολλανδία να ακολουθεί από κοντά με 36% και τη Φινλανδία με 30%. Αν πάμε στην αντίθετη κατεύθυνση, η Κύπρος ξεκινά από το μηδέν, ενώ το Λουξεμβούργο λαμβάνει ένα συμβολικό 2,94%.

Με 12.000 ευρώ το μήνα, το Βέλγιο βρίσκεται στην κορυφή του πίνακα με 47,27%, ακολουθούμενο από τη Δανία με 43,22%, ενώ η Γερμανία και η Ελλάδα έχουν 41%.

Μια χούφτα χώρες μετακινούνται ελάχιστα: η Ιταλία διατηρεί το 21%, η Πορτογαλία το 28% και η Ολλανδία το 36%, ανεξάρτητα από το ενοίκιο, κάτι που μπορεί να τις κάνει μια ευκαιρία ή μια ποινή ανάλογα με το ενοίκιο.