Ελαιοπαραγωγοί σε απόγνωση

Λιγότερα εργατικά χέρια, υψηλότερα ημερομίσθια και αυξημένο κόστος παραγωγής διαμορφώνουν ένα πιεστικό τοπίο για τη φετινή συγκομιδή της ελιάς στη χώρα. Οι εργάτες γης από τα Βαλκάνια στρέφονται πλέον προς άλλα ευρωπαϊκά κράτη, όπου μπορούν να εξασφαλίσουν υψηλότερες αμοιβές, ενώ στην Ελλάδα μεγάλο τμήμα του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού προτιμά την απασχόληση στον τουριστικό κλάδο αντί για την αγροτική παραγωγή. Την ίδια στιγμή, οι ελιές ωριμάζουν στα δέντρα και παραμένει άγνωστο αν θα βρεθούν εργάτες για να τις μαζέψουν εγκαίρως ή αν μέρος του καρπού θα μείνει στα χωράφια.

Στη Χαλκιδική, όπου η επιτραπέζια ελιά αποτελεί βασική παραγωγή, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Η μεγάλη κατηγορία της πράσινης ελιάς, έως 110 τεμάχια το κιλό, φέτος κινείται στα 1,20 ευρώ το κιλό, έναντι 1,80 ευρώ πέρυσι. Πρόκειται για μείωση 60 λεπτών το κιλό, περίπου 33%, την ώρα που το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί σημαντικά.

Επιπλέον δυσκολίες προκαλεί και η στέγαση των εργατών. Σύμφωνα με τον Θανάση Μπαλτά, γενικό διευθυντή της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Επιτραπέζιας Ελιάς, πολλοί παραγωγοί δεν διαθέτουν κατάλληλους χώρους για να φιλοξενήσουν προσωπικό, ενώ τα χωράφια βρίσκονται συχνά αρκετά μακριά από τις πόλεις. Έτσι, το κόστος μετακίνησης προστίθεται στο ήδη αυξημένο κόστος των ημερομισθίων.