Πώς αλλάξει ριζικά το εργασιακό τοπίο - ο «θάνατος» του κλασικού οκταώρου

Η παραδοσιακή δομή του οκταώρου και η υποχρεωτική φυσική παρουσία σε γραφεία θα θεωρούνται μέχρι το 2050 παρωχημένα μοντέλα

Η έρευνα, η οποία διεξήχθη σε δείγμα άνω των 2.000 διευθυντικών στελεχών και εργαζομένων σε διεθνές επίπεδο, δεν προβαίνει σε απλές υποθέσεις, αλλά χαρτογραφεί τη συστημική αλλαγή που θα συντελεστεί στις επόμενες δεκαετίες. Το συμπέρασμα είναι κοινό: η εργασία του μέλλοντος αποσυνδέεται οριστικά από τους περιορισμούς του γεωγραφικού χώρου και του γραμμικού χρόνου.

Μία από τις πλέον αξιοσημείωτες διαπιστώσεις της έκθεσης αφορά την αποδοχή της νευροτεχνολογίας ως λειτουργικού εργαλείου στο εργασιακό περιβάλλον. Οι διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή (Brain-Computer Interfaces – BCI), οι οποίες επί του παρόντος βρίσκονται σε στάδιο κλινικών δοκιμών και εξειδικευμένων ιατρικών εφαρμογών, αναμένεται να αποτελέσουν οργανικό κομμάτι της εταιρικής καθημερινότητας έως το 2050.

Σύμφωνα με τα ποσοτικά δεδομένα της έρευνας, το 33% των στελεχών HR και το 26% των εργαζομένων εκτιμούν ότι τα νευροεμφυτεύματα (neural implants) θα αποτελούν τη βασική μέθοδο διεπαφής με τα πληροφοριακά συστήματα. Η τεχνολογία αυτή θα επιτρέπει την απευθείας μετάδοση εντολών και την επεξεργασία δεδομένων χωρίς τη διαμεσολάβηση φυσικών hardware συσκευών, όπως τα πληκτρολόγια ή οι οθόνες αφής.

Η ευρεία αποδοχή αυτής της πρόβλεψης επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι το 72% των εργαζομένων συμφωνεί πως το τεχνολογικό τοπίο της εργασίας θα υποστεί πλήρη μεταλλαγή. Η εξέλιξη αυτή μετατοπίζει τα όρια της ανθρώπινης παραγωγικότητας, εκμηδενίζοντας τις καθυστερήσεις στη μεταφορά πληροφοριών.

Η διείσδυση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) δεν αναλύεται πλέον υπό το πρίσμα της αντικατάστασης του ανθρώπινου δυναμικού, αλλά ως ένας μηχανισμός βελτιστοποίησης των επιχειρησιακών διαδικασιών. Το 71% των διευθυντών ανθρώπινου δυναμικού και το 73% των υπαλλήλων προβλέπουν τον καθολικό ανασχηματισμό των ρόλων μέσω της αυτοματοποίησης.

Η κύρια συμβολή της TN εντοπίζεται στην ανάληψη του συντονιστικού και διοικητικού φόρτου. Τα δύο τρίτα των συμμετεχόντων στην έρευνα αναμένουν ότι οι αλγόριθμοι AI θα αναλύουν δεδομένα απόδοσης, διαθεσιμότητας και βιορυθμών, προκειμένου να ορίζουν αυτόματα τον βέλτιστο χρόνο και τόπο για τις συλλογικές εργασίες.

Αν και το 74% των ερωτηθέντων επισημαίνει ότι ο ρυθμός λήψης αποφάσεων και εκτέλεσης έργων θα επιταχυνθεί σημαντικά, η απελευθέρωση από τις επαναλαμβανόμενες εργασίες ρουτίνας θα επιτρέψει τη συγκέντρωση των ανθρώπινων πόρων σε δραστηριότητες υψηλής προστιθέμενης αξίας. Η στρατηγική ανάλυση, η σύνθετη επίλυση προβλημάτων και η διαχείριση ανθρωπίνων σχέσεων αναδεικνύονται ως οι κυρίαρχες δεξιότητες της νέας εποχής.

Οι εξαναγκαστικές πολιτικές καθολικής επιστροφής στα γραφεία των επιχειρήσεων κρίνονται ως μη βιώσιμες από το 66% των ερωτηθέντων. Στη θέση τους εδραιώνεται το υβριδικό μοντέλο εργασίας, με το 78% των διοικητικών στελεχών να το θεωρεί ως την κανονικότητα του 2050. Η κατανομή της εργασίας θα πραγματοποιείται σε τρία επίπεδα: την οικία, τα τοπικά συνεργατικά hubs (co-working spaces) και τις κεντρικές υποδομές.

Οι περιορισμοί των τρεχουσών τεχνολογιών τηλεδιάσκεψης αναμένεται να ξεπεραστούν μέσω της καθολικής υιοθέτησης της εικονικής (VR) και της επαυξημένης πραγματικότητας (AR). Το 70% των στελεχών διοίκησης και το 69% των εργαζομένων εκτιμούν ότι οι φυσικές συσκέψεις θα αντικατασταθούν από την παρουσία σε τρισδιάστατα ψηφιακά περιβάλλοντα (Metaverse).