Πώς χτίζεται μια δεύτερη σύνταξη

1. Η μεγάλη αλλαγή επέρχεται στα ανώτατα όρια των εισφορών. Για τους μισθωτούς το όριο αυξάνεται από το 20% στο 35% των ακαθάριστων αποδοχών και των φορολογητέων παροχών σε είδος, ενώ για τους μη μισθωτούς το ετήσιο πλαφόν αυξάνεται από τις 20.000 στις 35.000 ευρώ.

Οι εισφορές στα συγκεκριμένα συνταξιοδοτικά προγράμματα εκπίπτουν φορολογικά κατά 100%, εντός των ορίων που προβλέπει το νέο πλαίσιο. Η αύξηση των πλαφόν δημιουργεί μεγαλύτερο περιθώριο συσσώρευσης κεφαλαίου, κυρίως για ασφαλισμένους με υψηλότερα εισοδήματα που επιθυμούν να κατευθύνουν μεγαλύτερο τμήμα των αποδοχών τους στη δημιουργία συμπληρωματικής σύνταξης. Ειδική πρόβλεψη υπάρχει για όσους ασφαλίζονται για πρώτη φορά μετά τη συμπλήρωση του 55ου έτους. Για αυτούς διατηρούνται τα χαμηλότερα όρια, δηλαδή 20% των ακαθάριστων αποδοχών για τους μισθωτούς και 20.000 ευρώ τον χρόνο για τους μη μισθωτούς.

Πάντως για το θέμα αυτό διατυπώνονται ενστάσεις αφού το νέο καθεστώς μπορεί να λειτουργήσει, πέρα από την ενίσχυση της συνταξιοδοτικής αποταμίευσης, και ως εργαλείο νόμιμης φοροαποφυγής για υψηλόμισθα στελέχη. Ιδίως στην περίπτωση που αυξήσεις μισθών ή bonus αντικαθίστανται εν μέρει από εισφορές σε ΤΕΑ, ένα σημαντικό τμήμα του εισοδήματος μπορεί να μεταφερθεί σε ένα καθεστώς με πολύ χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση απ’ ό,τι ο μισθός και η σύνταξη του πρώτου πυλώνα.