Πώς ο πλουσιότερος άνθρωπος της αφρικής κερδίζει από τον πόλεμο στο ιράν
Υπάρχει ένας απρόσμενος κερδισμένος από την κρίση στη Μέση Ανατολή: ο πλουσιότερος άνθρωπος της Αφρικής, Αλίκο Ντανγκότε. Μετά από μια δεκαετία καθυστερήσεων, υπερβάσεων κόστους και τεχνικών δυσκολιών, ο Νιγηριανός επιχειρηματίας βλέπει πλέον την επένδυσή του σε ένα γιγαντιαίο διυλιστήριο πετρελαίου αξίας 20 δισ. δολαρίων να αποδίδει, την πιο ευνοϊκή ίσως στιγμή, σημειώνει η Wall Street Journal.
Το διυλιστήριο, το οποίο έφτασε σε πλήρη παραγωγική δυναμικότητα τον Φεβρουάριο, παράγει βενζίνη, ντίζελ και καύσιμα αεροσκαφών που δεν χρειάζεται να διέλθουν από τα ταραγμένα Στενά του Ορμούζ. Καθώς ο πόλεμος έχει περιορίσει τις ροές από τη Μέση Ανατολή, η ζήτηση για καύσιμα από τη Νιγηρία έχει εκτοξευθεί.
Σύμφωνα με τον Δείκτη Δισεκατομμυριούχων του Bloomberg, η περιουσία του Ντανγκότε έχει αυξηθεί κατά περίπου 4,9 δισ. δολάρια από τις αρχές του έτους, φτάνοντας τα 34,8 δισ. δολάρια. Ο 69χρονος επιχειρηματίας, που έχτισε την αυτοκρατορία του από τη ζάχαρη, το τσιμέντο και το αλάτι, βρίσκεται πλέον στην 65η θέση των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου.
Ο Ντανγκότε σχεδιάζει τώρα να αξιοποιήσει τη θετική συγκυρία εισάγοντας το διυλιστήριο στο χρηματιστήριο της Νιγηρίας αργότερα φέτος, με στόχο αποτίμηση τουλάχιστον 50 δισ. δολαρίων, ενώ εξετάζει και δεύτερη εισαγωγή, πιθανότατα στη Νέα Υόρκη.
Παράλληλα, έχει δρομολογήσει ένα νέο επενδυτικό πρόγραμμα ύψους περίπου 28 δισ. δολαρίων. Περίπου 13 δισ. δολάρια θα διατεθούν για τον διπλασιασμό της δυναμικότητας του υφιστάμενου διυλιστηρίου στα 1,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως έως το 2028, ενώ άλλα 15 δισ. δολάρια προορίζονται για την κατασκευή νέου διυλιστηρίου στο αρχιπέλαγος Λάμου της Κένυας.
Το διυλιστήριο αποτελεί απάντηση σε μια χρόνια αδυναμία της Νιγηρίας. Αν και είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς αργού πετρελαίου στην Αφρική, επί δεκαετίες εξήγαγε σχεδόν όλη την παραγωγή της για διύλιση στο εξωτερικό και στη συνέχεια εισήγαγε τα τελικά καύσιμα με υψηλό κόστος.
Το μοντέλο αυτό του Ντανγκότε είχε ήδη ανατρέψει τις αγορές ζάχαρης και τσιμέντου, μετατρέποντας τη Νιγηρία από εισαγωγέα σε εξαγωγέα. Τώρα επιχειρεί να πετύχει το ίδιο και στην ενέργεια.
Ωστόσο, οι προκλήσεις παραμένουν. Η μεγαλύτερη αφορά την προμήθεια επαρκούς εγχώριου αργού πετρελαίου. Η κρατική εταιρεία NNPC αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες του διυλιστηρίου, καθώς σημαντικό μέρος της παραγωγής της είναι δεσμευμένο για την εξυπηρέτηση δανείων και μακροχρόνιων συμβολαίων εξαγωγής. Αν η παραγωγή πετρελαίου της Νιγηρίας δεν αυξηθεί, το διυλιστήριο θα χρειαστεί να βασιστεί σε ακριβότερες εισαγωγές.
Εξίσου κρίσιμη είναι και η ανάπτυξη του δικτύου διανομής. Η Dangote σχεδιάζει να αποκτήσει δικό της στόλο δεξαμενόπλοιων, να δημιουργήσει κόμβο διανομής στη Ναμίμπια για την εξυπηρέτηση της νότιας Αφρικής και να κατασκευάσει αγωγό άνω των 2.400 χιλιομέτρων προς χώρες της ενδοχώρας, όπως η Ζάμπια, η Ζιμπάμπουε και η Μποτσουάνα.
