Το στοίχημα για την ελαιοκαλλιέργεια στη μαγνησία

Το στοίχημα για την ελαιοκαλλιέργεια στη μαγνησία

Χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά
Κοινοποίηση Tweet

Από τον Πτελεό μέχρι τον Άγιο Δημήτριο Αχιλλείου, το Αχίλλειο, τους Αγίους Θεοδώρους, τις Νηές Σούρπης, την Αμαλιάπολη και τον Δρυμώνα, διαμορφώνεται ένα ενιαίο ελαιοκομικό τοπίο με κοινά χαρακτηριστικά. Πρόκειται για ημιορεινούς παραδοσιακούς ελαιώνες με σημαντική βιοποικιλότητα και ισχυρή ιστορική και πολιτιστική σύνδεση με την περιοχή εδώ και περίπου 3.000 χρόνια.

Η ημιορεινή μορφολογία των ελαιώνων αυξάνει τις καλλιεργητικές δυσκολίες, ενώ την ίδια στιγμή οι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με υψηλό κόστος καλλιέργειας και αγροεφοδίων. Στα προβλήματα προστίθενται οι ελλείψεις σε υποδομές, τεχνολογικό εξοπλισμό, επιστημονική υποστήριξη και κεφαλαιακή κάλυψη.

Έτσι, δημιουργείται ένα παράδοξο, καθώς ένας ελαιώνας με ιδιαίτερα ποιοτικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά, δυσκολεύεται να ανταγωνιστεί περιοχές όπου η παραγωγή πραγματοποιείται με περισσότερο εντατικά και χαμηλότερου κόστους συστήματα.

Επίσης, όπως αναφέρει, συμμετείχε σε έρευνα του ΕΚΠΑ για την βιωσιμότητα των παραδοσιακών ελαιώνων και συνεργάστηκε με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας για τη διοργάνωση συμβουλευτικών σεμιναρίων και άρχισε η έρευνα από το Πανεπιστήμιο για το αποτύπωμα του άνθρακα του ελαιολάδου.

– Η ενοποιημένη δραστηριοποίηση και συνεργασία των τοπικών ελαιοκομικών κοινοτήτων που μέχρι σήμερα λειτουργούν χωρίς συντονισμό, χωρίς κατεύθυνση και χωρίς στόχους.

– Η ανάδειξη και αξιοποίηση της κοινωνικής και περιβαλλοντικής διάστασης του Ελληνικού Παραδοσιακού Ελαιώνα .Η προστασία και αξιοποίηση (και όχι στυγνή εκμετάλλευση) του φυσικού περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας που πλαισιώνουν την ντόπια ποικιλία ελιάς προσδίδοντάς τη μοναδικά χαρακτηριστικά.

– Η ανάδειξη της ελαιοκομικής παράδοσης αιώνων καθώς και της τοπικής ιστορίας 3000 χρόνων που αποτελούν το ευρύτερο εξαιρετικά σημαντικό πλαίσιο των τοπικών ελαιοκομικών περιοχών.

– Η ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών οικονομίας όπως ο Αγροτουρισμός που συνδέει τον παραδοσιακό χαρακτήρα της ελαιοκαλλιέργειας, την φυσική ομορφιά του τόπου, την ιστορία και την τοπική κουλτούρα. Τα αποτελέσματα είναι ιδιαιτέρως ευεργετικά, καθώς αναπτύσσονται νέες τοπικές αγορές και στηρίζονται οι υπάρχουσες. Επιπλέον, μπορεί να δημιουργηθεί ένα συμπληρωματικό εισόδημα στις αγροτικές οικογένειες ή ακόμη και νέες θέσεις εργασίας, συγκρατώντας κυρίως τον νεανικό πληθυσμό στην ύπαιθρο.

– Η άμεση αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων που σχετίζονται με την επίδραση της κλιματικής αλλαγής στους ελαιώνες που είναι πλέον εμφανέστατα και αποτελούν την νέα και πιο σοβαρή απειλή της ελαιοκαλλιέργειας.

– Η βελτίωση των εσόδων των κατοίκων των τοπικών χωρικών κοινωνιών που πλήττεται δραματικά την τελευταία τριετία.