Το στοίχημα της επόμενης δεκαετίας για το ελαιόλαδο

Οι παρεμβάσεις επιστημόνων, θεσμικών φορέων και εκπροσώπων της αγοράς στο 2o Olive Oil Forum ανέδειξαν με σαφήνεια ότι η ελληνική ελαιοκομία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο μεταβατικό σημείο. Η κλιματική αλλαγή, οι νέες απαιτήσεις των καταναλωτών, ο διεθνής ανταγωνισμός, η ανάγκη για πιστοποίηση ποιότητας και η πίεση για βιωσιμότητα αλλάζουν ριζικά το τοπίο της παραγωγής και της εμπορίας ελαιολάδου.

Οι διεθνείς οργανισμοί εκτιμούν ότι μέχρι το 2030 η παγκόσμια αγορά θα συνεχίσει να αναπτύσσεται, τόσο σε επίπεδο παραγωγής όσο και σε επίπεδο εμπορίου

Την ίδια στιγμή, η παγκόσμια αγορά παρουσιάζει αυξανόμενη δυναμική. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου, η παγκόσμια κατανάλωση και παραγωγή ακολουθούν ανοδική πορεία, παρά τις έντονες διακυμάνσεις των τελευταίων ετών. Νέες αγορές όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Βραζιλία, η Ιαπωνία και η Κίνα αυξάνουν σταθερά τη ζήτησή τους για ποιοτικό ελαιόλαδο, δημιουργώντας σημαντικές ευκαιρίες για τις παραδοσιακές παραγωγικές χώρες της Μεσογείου.

Στους τρεις βασικούς άξονες της κυβερνητικής πολιτικές για τον ελαιοκομικό τομέα αναφέρθηκε στον χαιρετισμό του ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γιάννης Ανδριανός.

Ο πρώτος άξονας, επικεντρώνεται στη διαφάνεια, την ιχνηλασιμότητα και την προστασία της αυθεντικότητας του ελληνικού ελαιολάδου, μέσα από τη συνεργασία με την ΑΑΔΕ, τη διαλειτουργικότητα των μητρώων και την εκτεταμένη κωδικοποίηση στην επισήμανση του ελαιολάδου.

Ο δεύτερος, όπως σημείωσε, στην ενίσχυση της ποιότητας και στη διεθνή κατοχύρωση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του ελληνικού ελαιολάδου, μέσα από τη συνεργασία του ΥΠΑΑΤ με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου, με έμφαση στην προσαρμογή των προτύπων ποιότητας ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά των ελληνικών ποικιλιών.

Και ο τρίτος, στην έρευνα, την καινοτομία και την κλιματική ανθεκτικότητα, με τη συμβολή των υπηρεσιών του ΥΠΑΑΤ, του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, του Ινστιτούτου Ελιάς, Υποτροπικών Φυτών και Αμπέλου, του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου, των ερευνητικών κέντρων και των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων όπως το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανέφερε, υπάρχει μια ανοδική τάση τα τελευταία χρόνια στην παραγωγή ελαιολάδου, η οποία κυμαίνεται από 1,5 έως 3,4 εκατομμύρια τόνους, τονίζοντας ότι παρόλο που υπήρξε πτώση τα έτη ’22 και ’23, ωστόσο υπήρξε ανάκαμψη το ’24 και ’25.

Οι διεθνείς οργανισμοί εκτιμούν ότι μέχρι το 2030 η παγκόσμια αγορά θα συνεχίσει να αναπτύσσεται, τόσο σε επίπεδο παραγωγής όσο και σε επίπεδο εμπορίου.

Ωστόσο, ο ανταγωνισμός γίνεται πλέον παγκόσμιος. Χώρες όπως η Τυνησία, η Τουρκία, η Αργεντινή και η Βραζιλία αυξάνουν θεαματικά την παραγωγή τους μέσω υπερεντατικών καλλιεργειών και νέων τεχνολογιών.