Πόση ενέργεια μπορούν να δώσουν οι στέγες μας

Έως και 1,8 τεραβατώρες (Twh) θα μπορούσαν να παράγουν φωτοβολταϊκά εγκατεστημένα στις στέγες της Αθήνας, εξασφαλίζοντας σημαντικό ποσοστό ενέργειας για  νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Αυτό προκύπτει από  επιστημονική μελέτη  για τις δυνατότητες παραγωγής σημαντικών ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας από την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στις στέγες των 27 πρωτευουσών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία συμμετέχουν ερευνητές του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Για την πόλη της Αθήνας, η κατάλληλη επιφάνεια στεγών για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών εκτιμάται σε περίπου 24,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα,  με τη δυνητική ετήσια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας να υπολογίζεται σε περίπου 1,8 τεραβατώρες (TWh). Η αντίστοιχη εκτίμηση για τις εκπομπές που θα μπορούσαν να αποφευχθούν ανέρχεται σε περίπου 512.000 τόνους ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, ενώ τα  δυνητικά ετήσια οικονομικά έσοδα υπολογίζονται σε 117,39 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με τη μελέτη η πόλη του Παρισιού φέρεται να  εμφανίζει τη μεγαλύτερη δυνητική ετήσια παραγωγή, με περίπου 3,81 TWh, ενώ το Βερολίνο και η Βουδαπέστη ακολουθούν με περίπου 2,55 TWh η καθεμία. Συνολικά, η εκτιμώμενη ετήσια παραγωγική δυνατότητα των  27 εξεταζόμενων  ευρωπαϊκών πρωτευουσών κυμαίνεται από 0,2 έως 3,8 Twh. Στις πόλεις με τις υψηλότερες επιδόσεις, η ετήσια παραγωγή θα μπορούσε να καλύψει περίπου το 35% της συνολικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας της πόλης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον  έχει  επίσης το  γεγονός ότι οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που θα μπορούσαν να αποφευχθούν φτάνουν έως περίπου 1 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO2 ετησίως.

Μάλιστα, λαμβάνει υπόψη τρεις παράγοντες  που επηρεάζουν την ηλιακή ακτινοβολία και, κατ’ επέκταση, την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και συγκεκριμένα: τη νέφωση, την παρουσία αερολυμάτων στην ατμόσφαιρα και τη σκίαση από τα γειτονικά κτίρια και τα χαρακτηριστικά του αστικού περιβάλλοντος.

Σύμφωνα με τη μελέτη ο δείκτης ενεργειακής αυτονομίας, ο οποίος συγκρίνει τη δυνητική παραγωγή φωτοβολταϊκής ενέργειας με την ηλεκτρική κατανάλωση δείχνει ότι στο Λουξεμβούργο ο συγκεκριμένος δείκτης φτάνει το 180%, στη Βαρσοβία είναι στο 170% και στη Βουδαπέστη  στο 120%, ενώ σε πιο βόρειες πόλεις όπως στο Ελσίνκι είναι στο 18% και στη Στοκχόλμη στο 10%, γεγονός που αντανακλά την περιορισμένη ηλιακή ακτινοβολία σε συνδυασμό με την υψηλή κατά κεφαλήν κατανάλωση.

Μάλιστα το Παρίσι, παρά το γεγονός ότι κατατάσσεται πρώτο σε απόλυτη παραγωγή, καλύπτει μόλις 6%  λόγω της υψηλής συνολικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και του μεγάλου πληθυσμού του.

Ωστόσο, όπως επισημαίνεται,  αν και με εκτεταμένη αξιοποίηση των διαθέσιμων στεγών τα φωτοβολταϊκά  μπορούν να δώσουν ενέργεια, δεν επαρκούν από μόνα τους για να καλύψουν το σύνολο των αναγκών μιας πόλης  και για τον λόγο αυτό  η σημασία της αποθήκευσης ενέργειας, της ευελιξίας των ηλεκτρικών δικτύων και του συνδυασμού διαφορετικών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι κομβική.