Πόσο κοντά είναι ένας αρμαγεδδών τεχνητής νοημοσύνης - το μεγάλο στοίχημα για τις κυβερνήσεις
Όπως φάνηκε στα χρόνια μετά την κυκλοφορία του ChatGPT το 2022, η οποία πυροδότησε την έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης και μια σειρά προειδοποιήσεων από τους επικεφαλής εταιρειών AI για επικείμενο Αρμαγεδδώνα στην αγορά εργασίας, το δυσοίωνο μήνυμα για το τι μέλει γενέσθαι έχει ήδη διαδοθεί.
Επτά στους δέκα Αμερικανούς πιστεύουν ότι η AI θα δυσκολέψει περαιτέρω την εύρεση εργασίας, ενώ σχεδόν το ένα τρίτο φοβάται ότι θα χάσει τη δουλειά που ήδη έχει. Τον φόβο εντείνει η έλλειψη θέσεων εργασίας για τους πτυχιούχους, ιδίως για τους προγραμματιστές υπολογιστών.
Το παρελθόν, όμως, δεν είναι πάντα αξιόπιστος οδηγός για το μέλλον. Όπως αναφέρει ο Economist, τα κορυφαία μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να χειριστούν πολύ πιο σύνθετες εργασίες προγραμματισμού από ό,τι προέβλεπαν οι άνθρωποι πριν από έναν χρόνο.
Ο αριθμός των AI agents έχει εκτοξευθεί στα ύψη. Οι δαπάνες των επιχειρήσεων για την τεχνητή νοημοσύνη έχουν αυξηθεί δραματικά. Τα ετήσια επαναλαμβανόμενα έσοδα της Anthropic αναμένεται να φτάσουν τα 50 δισ. δολάρια μέχρι τα τέλη Ιουνίου. Την ίδια στιγμή, τα διαθέσιμα δεδομένα της αγοράς εργασίας δεν δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη καταργεί πολλές θέσεις εργασίας.
Ωστόσο, δεδομένου του ρυθμού με τον οποίο η AI εξελίσσεται, η κοινωνία ενδέχεται να βρίσκεται στο χείλος μιας βαθιάς ανακατανομής των πόρων αλλά και πολιτικών αναταραχών.
Η πρόβλεψη των οικονομολόγων ότι δεν θα υπάρξει επίπτωση στην προσφορά εργασίας φαντάζει λιγότερο καθησυχαστική από ό,τι πράγματι είναι, ειδικά σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Αν και η αγορά θα αναπροσαρμόζει την προσφορά για ανθρώπινη εργασία όσο τα μοντέλα και τα ρομπότ εξελίσσονται, τίποτα δεν εγγυάται την ποιότητα των θέσεων εργασίας και τους μισθούς. Σύμφωνα με τις προβλέψεις της Goldman Sachs, τα κέντρα δεδομένων (data centers) αναμένεται να αντιπροσωπεύουν το 8,5% της μέγιστης ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας της Αμερικής το 2027 από 4,1% το 2025.
Αυτή η δυστοπική πιθανότητα κρύβεται πίσω από τις προειδοποιήσεις της Σίλικον Βάλεϊ ότι θα χρειαστεί κρατική παρέμβαση και ίσως ένα καθολικό βασικό εισόδημα. Αν και το σενάριο φαίνεται μακρινό – αν ποτέ συμβεί -, οι κυβερνήσεις ίσως χρειαστεί να δράσουν νωρίτερα.
Το βρετανικό μέσο χρησιμοποιεί το παράδειγμα της Κίνας για να γίνει κατανοητό ότι δεν χρειάζεται να καταρρεύσει όλη η αγορά εργασίας για να πυροδοτηθεί η λαϊκή οργή. Αρκεί να πληγεί μια ομάδα ανθρώπων που νιώθει ότι χάνει το μέλλον της.
Αν και στις ΗΠΑ αυτό αντανακλά τις συνήθεις μηνιαίες ανακατατάξεις στην αγορά εργασίας, πολλοί εργαζόμενοι ένιωσαν εγκαταλελειμμένοι και οργισμένοι με την παγκοσμιοποίηση. Η δυσαρέσκεια οδήγησε με τη σειρά της στην ανάδειξη του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία και στους υψηλότερους δασμούς από τη δεκαετία του 1930.
Οι αντιδράσεις που ήδη υπάρχουν για τα νέα data centers ίσως είναι μόνο η αρχή. Από την άλλη, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι υπάλληλοι γραφείου που απειλούνται από την τεχνητή νοημοσύνη έχουν μεγαλύτερη πολιτική και κοινωνική επιρροή σε σύγκριση με τους εργάτες στα εργοστάσια που πλήττονται από τον κινεζικό ανταγωνισμό. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και λίγες απολύσεις λόγω ΑΙ μπορεί να προκαλέσουν πολύ ισχυρές αντιδράσεις απέναντι στην τεχνολογία.
