Οπεκ: μια όχι τόσο απρόσμενη αποχώρηση – η υπαρξιακή κρίση του καρτέλ
Η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων μετά από σχεδόν 60 χρόνια από τον ΟΠΕΚ και ΟΠΕΚ+ μπορεί να μην ήταν κεραυνός εν αιθρία για όλους όσοι παρακολουθούν την αγορά ενέργειας ωστόσο είναι ένα σημαντικό πλήγμα για το πετρελαϊκό καρτέλ εν μέσω της μεγαλύτερης ενεργειακής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών.
Η νεκρολογία του ΟΠΕΚ έχει γραφτεί και διαψευστεί πολλές φορές αλλά η αποχώρηση του τρίτου μεγαλύτερου παραγωγό του θέτει τον οργανισμό στη μεγαλύτερη υπαρξιακή κρίση από την ίδρυση του.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα πριν τον πόλεμο στο Ιράν παρήγαγαν 3,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Έχουν την ικανότητα να παράγουν πιθανώς κοντά στα 4,5 εκατομμύρια βαρέλια και στοχεύουν να είναι σε θέση να παραδώσουν 5 εκατομμύρια μέχρι το τέλος του 2027.
Η χώρα του Περσικού Κόλπου είχε εγείρει και παλιότερα το ενδεχόμενο αποχώρησης από τον ΟΠΕΚ καθώς διαφωνούσε με τη Σαουδική Αραβία για τις ποσοστώσεις.
Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς Άμπου Ντάμπι και Ριάντ βρίσκονται σε ένα καθεστώς ψυχρού πολέμου εδώ και μια δεκαετία όταν το σχιστολιθικό πετρέλαιο οδήγησε σε ραγδαία αύξηση της παραγωγής του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στις ΗΠΑ.
Τα ΗΑΕ ήθελαν να παράγουν περισσότερο ακόμη και με κίνδυνο χαμηλότερων τιμών. Οι Σαουδάραβες, σύμμαχοι με τη Ρωσία, ήθελαν να διατηρήσουν το πετρέλαιο όσο το δυνατόν πιο κοντά στα 100 δολάρια το βαρέλι, ακόμη και αν αυτό σήμαινε ότι ο όμιλος έπρεπε να περιορίσει την παραγωγή, διατηρώντας τα βαρέλια ως πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα, αναφέρει το Bloomberg.
Τα ΗΑΕ είναι πλέον ένα ιδιαίτερα ανεπτυγμένο έθνος-κράτος με σύνθετα οικονομικά και διπλωματικά συμφέροντα που εκτείνονται πέρα από τις εξαγωγές αργού πετρελαίου. Η οικονομία τους, όπως αναφέρει η έκθεση του Ινστιτούτου Baket έχει διαφοροποιηθεί σε μεγαλύτερο βαθμό από εκείνη άλλων πετρελαιοκρατών. Για το Άμπου Ντάμπι, το πετρέλαιο γίνεται μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού την επίτευξη της διαφοροποίησης και της απαλλαγής από τον άνθρακα που είναι απαραίτητες για την επίτευξη των στόχων του 2050 και όχι αυτοσκοπός.
Το Άμπου Ντάμπι έχει τοποθετηθεί ως ομότιμο με τις οικονομίες του ΟΟΣΑ και όχι ως άλλος παραγωγός στο καρτέλ, με μια εταιρική σχέση καθαρής ενέργειας ύψους 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων που υπέγραψε με την Ουάσινγκτον και μια εθνική δέσμευση μηδενικών εκπομπών για το 2050.
Ο πόλεμος στην Υεμένη επιδείνωσε τις σχέσεις ΗΑΕ και Σαουδικής Αραβίας καθώς οι σαουδαραβικές δυνάμεις αναχαίτισαν αυτό που χαρακτήρισαν ως μη εξουσιοδοτημένο φορτίο όπλων που συνδεόταν με τα ΗΑΕ και κατευθυνόταν προς τη νότια Υεμένη νωρίτερα φέτος και στη συνέχεια έπληξαν το λιμάνι Μουκάλα με αεροπορικές επιδρομές. Το Αμπού Ντάμπι αρνήθηκε ότι εξόπλισε τους αυτονομιστές. Η σχέση μεταξύ των δύο δυνάμεων του Κόλπου δεν είναι η ίδια από τότε.
Τα ΗΑΕ ακολούθησαν την πιο σκληρή γραμμή απέναντι στις επιθέσεις του Ιράν στα κράτη του Περσικού Κόλπου. Έχουν υποστεί το μεγαλύτερο βάρος των αντιποίνων με το Ιράν να εκτοξεύει περισσότερο από 2.000 πυραύλους και drone στο έδαφος τους.
