Ο πληθωρισμός αναστατώνει τα ομόλογα των g7

Σε αναταραχή βρίσκεται το ασφαλέστερο καταφύγιο της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής αγοράς, τα ομόλογα των χωρών της G7, μια αγορά που ξεπερνά τα 50 τρισ., με τις αποδόσεις των μακροπρόθεσμων ομολογιακών τίτλων να σκαρφαλώνουν στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας 20ετίας.

Ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν επέφερε ένα ακόμη κύμα αυξήσεων των τιμών στην παγκόσμια οικονομία που μόλις που έχει ανακάμψει από το προηγούμενο. Κι όπως φαίνεται οι μεγαλύτερες αγορές ομολόγων του πλανήτη έχουν αποφασίσει ότι μια εκτόξευση του πληθωρισμού στη δεκαετία του 2020 μπορεί να είναι τυχαία αλλά μια δεύτερη συνιστά μια ανησυχητική νέα τάση. Κι αυτό, όπως αναφέρεται εκτιμήσεις, θα είναι από τις πιο δύσκολες προκλήσεις για τις κεντρικές τράπεζες εδώ και δεκαετίες.

Οι επενδυτές αρχίζουν να ανησυχούν, όπως δεν έκαναν ποτέ, ακόμη και στην κορύφωση της πανδημίας, ότι ο υψηλότερος πληθωρισμός ήρθε για να μείνει. Θέλουν αποζημίωση για αυτόν τον κίνδυνο και αναμένουν ότι οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να αυξήσουν τα επιτόκια για να τον περιορίσουν.

Αυτό είναι ένα συμπέρασμα που βασίζεται όχι μόνο στο πλήγμα από τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, αλλά και στο γενικότερο πλαίσιο στο οποίο αυτό συμβαίνει, όπως αναφέρει ανάλυση του Bloomberg.

Οι οικονομίες δεν έχουν ακόμη τιθασεύσει πλήρως τον πληθωρισμό που προκάλεσε η πανδημία. Οι κυβερνήσεις έχουν ολοένα και μεγαλύτερο χρέος, καθώς αγωνίζονται να περιορίσουν τις δαπάνες που ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Και η αντιπαλότητα μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων έχει καταστήσει τις εφοδιαστικές αλυσίδες κατακερματισμένες και πιο δαπανηρές, ενώ παράλληλα τροφοδοτεί έναν ακριβό αγώνα εξοπλισμών.

Οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν μπορούν να κάνουν και πολλά για την ξαφνική διακοπή της ενεργειακής τροφοδοσίας από τον Περσικό Κόλπο, ακριβώς όπως δεν είχαν λύσεις για την άνοδο των τιμών των πρώτων υλών μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ή για τα λουκέτα στα εργοστάσια κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η βασική τους πρόκληση τώρα είναι να πείσουν όλους ότι, μόλις περάσει η τελευταία καταιγίδα, ο ωκεανός θα είναι και πάλι γαλήνιος.

Στην ορολογία τους αυτό λέγεται διατήρηση σταθερών των προσδοκιών για τον πληθωρισμό  Ωστόσο, αυτό γίνεται πιο δύσκολο όταν οι αυξήσεις των τιμών έρχονται η μία μετά την άλλη.

Οι πολίτες μπορεί να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητα των κεντρικών τραπεζιτών και να παγιώσουν την εκτίμηση ότι ο υψηλός πληθωρισμός ήλθε για να μείνει. Κι αυτό είναι σοβαρό γιατί ενσωματώνεται στις απαιτήσεις για τις αυξήσεις των μισθών, τον καθορισμό των τιμών από τις επιχειρήσεις και στις αγορές που καθορίζουν το κόστος δανεισμού σε μια σειρά από δάνεια.

Μια κεντρική τράπεζα έχει ήδη αναγκαστεί να αναλάβει δράση εξηγώντας αυτή τη λογική. Η Τράπεζα της Αυστραλίας προχώρησε σε τρεις αυξήσεις των επιτοκίων φέτος.

Ένα τεράστιο ερώτημα που πλανάται πάνω από τις παγκόσμιες αγορές είναι αν η ισχυρότερη κεντρική τράπεζα όλων θα ακολουθήσει παρόμοια πορεία.