Στην εποχή της κλιματικής κρίσης ο κλιματισμός είναι πλέον πολιτικό ζήτημα

Σε ένα καυτό πρωινό στις αρχές Ιουλίου, καθώς οι θερμοκρασίες στη Γαλλία ξεπέρασαν τους 40 °C , η απελπισία έφτασε στο όριο. Στο Ναντέρ, ένα προάστιο του Παρισιού, ένα πλήθος αγοραστών έσπρωξε τις πόρτες ενός σούπερ μάρκετ μέχρι που αυτές κατέρρευσαν. Ο στόχος τους δεν ήταν τρόφιμα ή είδη οικιακής χρήσης — ήταν η τελευταία διαθέσιμη φορητή μονάδα κλιματισμού.

Την ίδια στιγμή, οι Γάλλοι πολιτικοί διεξήγαγαν τη δική τους μάχη: συζητούσαν πόσο κλιματισμό πρέπει να αποδεχτεί η κοινωνία σε μια εποχή κλιματικής αλλαγής.

Παρόμοιες σκηνές έχουν εκτυλιχθεί πολύ πέρα από τα όρια της Ευρώπης. Στο Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, την Ινδία, το Ιράκ και τη Σρι Λάνκα, η ακραία ζέστη σε συνδυασμό με τις διακοπές ρεύματος έχει πυροδοτήσει διαμαρτυρίες και δημόσια οργή.

Κατά τη διάρκεια καυσώνων που έφταναν τους 45 °C, οι κάτοικοι έχουν αποκλείσει δρόμους, έχουν περικυκλώσει γραφεία της εταιρείας ηλεκτρικού ρεύματος και έχουν απαιτήσει αξιόπιστη πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια.

Αυτά τα γεγονότα αποκαλύπτουν μια αυξανόμενη παγκόσμια πρόκληση: καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται, η πρόσβαση στην ψύξη γίνεται όχι μόνο οικονομικό, αλλά και πολιτικό ζήτημα.

Ο κλιματισμός θεωρούνταν κάποτε πολυτέλεια, αλλά η κλιματική αλλαγή τον έχει μετατρέψει σε κρίσιμο εργαλείο επιβίωσης, σύμφωνα με το The Economist.

Η τεχνολογία αυτή ήταν ακόμη σχετικά ασυνήθιστη στα νοικοκυριά πριν από τη δεκαετία του 1960, αλλά σήμερα θεωρείται από πολλούς ως βασική υποδομή, μαζί με το νερό, την ηλεκτρική ενέργεια και την αποχέτευση.

Ο λόγος είναι απλός: η ακραία ζέστη είναι μία από τις πιο θανατηφόρες μορφές καιρικών φαινομένων. Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο The Lancet εκτιμά ότι, μεταξύ του 2000 και του 2019, η ζέστη προκάλεσε περίπου 489.000 θανάτους ετησίως παγκοσμίως. Η τεχνολογία ψύξης έχει συμβάλει στη δραματική μείωση αυτών των κινδύνων.

Μελέτες υποδεικνύουν ότι ο κλιματισμός απέτρεψε περίπου 190.000 θανάτους ετησίως μεταξύ των ηλικιωμένων έως τις αρχές της δεκαετίας του 2020.

Ωστόσο, η λύση δεν είναι απλή. Η επέκταση της πρόσβασης στον κλιματισμό δημιουργεί νέες προκλήσεις που αφορούν την κατανάλωση ενέργειας, την κλιματική αλλαγή και την ανισότητα.