To deal 20 δισ. που ενώνει τραμπ και πούτιν με φόντο την ουκρανία

Μια πετρελαϊκή συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων, με υποψήφιους αγοραστές που έχουν επιχειρηματικούς δεσμούς με το περιβάλλον των Αμερικανών διαπραγματευτών, έχει ενταχθεί στις συνομιλίες της κυβέρνησης Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα των New York Times.

Η συμφωνία αφορά ένα εκτεταμένο διεθνές χαρτοφυλάκιο της Lukoil, μιας από τις μεγαλύτερες ενεργειακές εταιρείες της Ρωσίας: πετρελαϊκά κοιτάσματα, διυλιστήρια και πρατήρια καυσίμων σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου. Για να προχωρήσει, απαιτείται η έγκριση τόσο της αμερικανικής κυβέρνησης όσο και του Κρεμλίνου.

Στο σχήμα που εμφανίζεται ως επικρατέστερος διεκδικητής συμμετέχουν ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος Τοντ Μπόελι, δύο επιχειρηματικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή που έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ ή την οικογένεια του Στιβ Γουίτκοφ, καθώς και φορέας της ίδιας της αμερικανικής κυβέρνησης.

Οι NYT βασίζουν το ρεπορτάζ τους σε οκτώ πρόσωπα που γνωρίζουν τις πολύμηνες διαπραγματεύσεις και μίλησαν υπό καθεστώς ανωνυμίας, λόγω της ευαισθησίας των συνομιλιών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Lukoil αποτίμησε τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία σε 20 δισ. δολάρια νωρίτερα φέτος, αλλά το τίμημα και η δομή της προτεινόμενης συμφωνίας δεν έχουν αποσαφηνιστεί.

Σύμφωνα με τρεις πηγές της εφημερίδας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν έθεσε το θέμα της συμφωνίας κατά τη συνάντησή του με τον Γουίτκοφ και τον Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου.

Μία από τις πηγές ανέφερε ότι ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε να ολοκληρωθεί η συναλλαγή, ώστε να δείξει στους Ρώσους ότι μπορούν να κάνουν επιχειρηματικές συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι Αμερικανοί απάντησαν ότι θα εργαστούν προς αυτή την κατεύθυνση, βλέποντας τη συναλλαγή ως τρόπο οικοδόμησης εμπιστοσύνης με το Κρεμλίνο, αλλά και ως πιθανό μέσο μείωσης των διεθνών τιμών ενέργειας.

Για τους υποψήφιους αγοραστές, ωστόσο, υπάρχει και ένα άμεσο οικονομικό όφελος: η αμερικανική έγκριση της πώλησης θα απελευθέρωνε τα περιουσιακά στοιχεία από τις κυρώσεις των ΗΠΑ, αυξάνοντας αμέσως την αξία τους, όπως επισημαίνουν οι NYT.

Παρότι η Lukoil είναι τυπικά ιδιωτική εταιρεία, στη Μόσχα η τελική απόφαση θεωρείται ευρέως υπόθεση του Πούτιν. Έτσι, μια συναλλαγή που εκτείνεται από πετρελαϊκά κοιτάσματα στο Καμερούν έως διυλιστήρια στην Ευρώπη και πρατήρια στο Νιου Τζέρσεϊ εξαρτάται, τελικά, από τις αποφάσεις των δύο προέδρων.