Έξι μήνες πολέμου χωρίς νικητή - το βαρύ τίμημα για τις ηπα
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή μετρά σχεδόν έξι μήνες αλλά η εξέλιξη της σύγκρουσης, που άρχισε με την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, δεν είναι -σίγουρα- αυτή που θα ήθελε η Ουάσιγκτον αλλά ούτε και αυτή που περίμεναν αρκετοί αναλυτές.
Άλλωστε, η εμπλοκή μιας υπερδύναμης όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, που αξιοποιεί προηγμένη στρατιωτική τεχνολογία, απέναντι σε μια χώρα και έναν στρατό με υποδεέστερες δυνατότητες, έδειχνε ότι το αποτέλεσμα είχε ήδη κριθεί και πως θα ήταν συντριπτικό σε βάρος του Ιράν. Θα έδινε, μάλιστα, τη δυνατότητα στις ΗΠΑ να επιβάλουν τις απαιτήσεις τους στην Τεχεράνη.
Οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν για μια συμφωνία σχετικά με την επαναλειτουργία της κρίσιμης -για την παγκόσμια οικονομία- θαλάσσιας οδού στον Περσικό Κόλπο, βρίσκονται σε αδιέξοδο εδώ και ημέρες και παρά το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον άφηνε να εννοηθεί ότι η λύση είναι κοντά.
Τώρα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε στην οικονομική πίεση των κυρώσεων και του αμερικανικού αποκλεισμού.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Τραμπ είχε αρχικά κηρύξει αποκλεισμό του Ιράν τον Απρίλιο, πριν τον άρει στο πλαίσιο μιας προηγούμενης συμφωνίας για το άνοιγμα του στενού και την έναρξη της σταδιακής κατάπαυσης του πολέμου τον Ιούνιο. Επανέφερε τον αποκλεισμό τον Ιούλιο, αφού το Ιράν άρχισε να επιτίθεται ξανά σε πλοία για να επιβάλει τον έλεγχό του επί του στενού.
Όπως αναφέρει η Wall Street Journal, μέχρι τη Δευτέρα, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ, η οποία εποπτεύει τις αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή, είχε ανακατευθύνει 55 εμπορικά πλοία, είχε θέσει εκτός λειτουργίας δύο και είχε επιβιβαστεί σε δύο για την επιβολή του αποκλεισμού. Είχε ανακατευθύνει 194 σκάφη και είχε θέσει εκτός λειτουργίας εννέα κατά τον πρώτο γύρο του αποκλεισμού μέχρι τα μέσα Ιουνίου.
Τώρα, η ανανεωμένη αμερικανική προσπάθεια για τον αποκλεισμό των πετρελαϊκών μεταφορών του Ιράν έχει δημιουργήσει μια αντιπαράθεση, στην οποία τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Τεχεράνη προσπαθούν να ασκήσουν οικονομική πίεση για να εξαναγκάσουν την άλλη πλευρά.
Από επιχειρησιακή άποψη, οι ΗΠΑ κυριάρχησαν τους πρώτους έξι μήνες. Διεξήγαγαν περισσότερες από 13.000 επιθέσεις, κατέστρεψαν την ιρανική πολεμική αεροπορία και μεγάλο μέρος του ιρανικού ναυτικού, δολοφόνησαν τον ανώτατο ηγέτη και μεγάλο μέρος της ηγεσίας του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.
Όπως σημειώνει η Τζάκελιν Σνάιντερ στους Financial Times, o πόλεμος κατέστρεψε την ιρανική οικονομία, με άμεσες επιπτώσεις στον πληθωρισμό, την έλλειψη πόρων και το κόστος ανοικοδόμησης που εκτιμάται μεταξύ 200 και 300 δισ. δολαρίων.
Ωστόσο, οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να επιτύχουν αποφασιστική νίκη. Οι σκληροπυρηνικοί παραμένουν στην εξουσία στο Ιράν. Το μέλλον του πυρηνικού του προγράμματος, το οποίο πιθανώς έχει υποστεί ζημιά από τις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις, παραμένει ασαφές. Οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό των εχθροπραξιών βρίσκονται σε αδιέξοδο.
